“لاهیجان” شهر چای؛ چرا برای یک جشنواره ملی باید چنین حاشیه‌ای ساخت؟گردشگری تا توسعه اقتصادیآیا بهتر نیست تراکتورسازی از خودش شروع کند؟!آیا مقررات تعیین‌کننده رأی است یا قدرت و نفوذ؟!این فوتبال بیاخلاق؛ هرگز حال مردم را خوب نکرده و نمیکنددبیر و اعضای هیئت داوران ایرانی جایزه نوبل لورییت ۲۰۲۶ معرفی شدندرانندگان پرخطر و خودروهاي داراي خلافي سنگين زير ذرهبين پليس راهور گيلاندرخشش گروه موسیقی گیل و آمارد در جشنواره ملی رسانه ای چای فداکاری پرستاران باید در احکام کارگزینی دیده شودارتقای استانداردها هزینههای تولید و تجارت را کاهش میدهد
باز باران خبر/ قرار بود دومین جشنواره رسانه‌ای چای فرصتی برای معرفی ظرفیت‌های صنعت چای گیلان باشد، اما حاشیه‌های اجرای محسن ابراهیم‌زاده، تأخیر در پایان برنامه و ترافیک چندکیلومتری، خود به موضوع انتقاد شهروندان تبدیل شد.
بر اساس روایت‌های مطرح‌شده، ظاهراً به دلیل پرداخت نشدن بخشی از دستمزد این خواننده با وجود چیده شدن تجهیزات روی سن، اجرای برنامه متوقف شد و حدود یک ساعت رایزنی طول کشید تا مقدمات اجرا دوباره فراهم شود و وسایلی که جمع شده بود، مجدداً روی سن قرار بگیرد!
برنامه‌ای هم که قرار بود ساعت ۱۰ شب تمام شود، تا نیمه‌شب ادامه پیدا کرد. البته جزئیات این ماجرا و علت دقیق توقف اجرا و… نیازمند توضیح برگزارکنندگان است.
اما سؤال اینجاست که چرا باید یک جشنواره ملی با چنین حاشیه‌هایی همراه شود؟ مگر گیلان خواننده مطرح کم دارد؟ اگر چه استاد ناصر وحدتی اجرا داشتند و بسیار هم مورد استقبال قرار گرفت اما متولیان امور می‌توانستند بعد یا قبل از اجرای ایشان نیز خوانندگان دیگر گیلان را هم دعوت کنند؛ اساتیدی مانند محمد عذرخواه، محمود فرضی نژاد ، کیانوش علیپور،مهدی محمد نژاد، مهدی محمد پور و دیگر هنرمندان گیلانی که بارها در سطح کشور و حتی خارج از ایران روی صحنه رفته‌اند. چرا از ظرفیت آن‌ها برای چنین برنامه‌ای استفاده نشد؟ قرار نیست هنرمند غیربومی دعوت نشود، اما وقتی پای معرفی ظرفیت‌های گیلان در میان است، هنرمندان همین استان هم باید سهمی داشته باشند. آنهم با تفاوت دستمزد چند صد میلیونی بین خوانندگان بومی و غیر بومی!
از همه این‌ها گذشته، سهم چایکاران و تولیدکنندگان از جشنواره‌ای که با نام “چای” برگزار می‌شود، چه بود؟
هزینه این برنامه چقدر شد و چه نتیجه‌ای برای صنعت چای داشت؟ چایکار با مشکلات تولید و فروش محصول روبه‌روست، اما در اخبار جشنواره بیشتر از اجرا و حواشی آن می‌شنویم تا مشکلات کسانی که چای را تولید می‌کنند.
بیش از پنج ساعت زمان جشنواره به درازا کشید و حاضرین حتی در حد یک لیوان آب پذیرایی نشدند و حتی خبرنگاران اعزامی از رشت و استان که مثلاً جشنواره بنام رسانه بود نیز از هرگونه پذیرایی بی نصیب بودند!
ضمن اینکه مردم و شهروندان لاهیجانی هم از ترافیک ایجادشده و شلوغی سطح شهر ناراضی و معترض بودند.
چای یکی از افتخارات گیلان است و لاهیجان برای معرفی آن نیازی به حاشیه‌سازی ندارد. جشنواره‌ای که قرار است به نام چای برگزار شود، باید چیزی به این صنعت اضافه کند؛ نه اینکه حاشیه‌های یک کنسرت، تأخیر در پایان برنامه و نارضایتی شهروندان، بیشتر از اصل جشنواره به چشم بیاید.
انتظار می‌رود برگزارکنندگان توضیح دهند که این همه هزینه و برنامه‌ریزی، در نهایت چه دستاوردی برای چای این محصول استراتژیک گیلان داشته است؟!
دیدگاهتان را بنویسید