آیا بهتر نیست تراکتورسازی از خودش شروع کند؟!

باز باران خبر/ یک بار دیگر شاهد حوادثی تلخ و ناگوار در ورزشگاه های کشورمان بودیم؛ حواشی دیدار ملوان با تراکتور تبریز که موجب گردید قرمز پوشان تبریزی از انجام بازی خودداری نمایند.

اینکه در مجموع فضای اکثر ورزشگاههای کشورمان خوب نیست، واقعیتی تلخ می باشد که باید آن را پذیرفت ولی گویا این بار قرعه بنام فوتبال گیلان و ملوان انزلی زده شده بود.

شعارهای نه چندان ورزشی، طرفداران ملوان و تراکتور بر علیه یکدیگر جوی ملتهب ایجاد نمود، البته نه به آن شدت که بازی لغو شود؛ به عبارت دیگر ناظر فدراسیون و  داوران  و عوامل اجرایی  مخالف برگزاری بازی نبودند ولی فرمان از مالک تراکتور صادر شده بود.

(اجازه بازی ندارید!)

حرکات تحریک آمیز شجاع خلیل زاده نیز در این مسئله بی تاثیر نبود، بازیکنی که کشاله رانش همچنان آسیب دیده و حرکات نامتعارفش را پایانی نیست!

مالک باشگاه تراکتورکه در چند سال اخیر سکان دار تیم محبوب آذربایجان شده، بهتر است به  شعارها و خشونت های گاه و بیگاه بازی های خانگی اش هم توجه نماید؛ آیا وی می توان رفتارهای غیراخلاقی، فحاشی و درگیری فیزیکی خداداد عزیزی مدیر محروم تراکتور را نادیده بگیرد؟!

آیا بهتر نیست زنوری، اخلاق و اخلاق گرایی و سکوهای پاک را از تبریز شروع نماید؟

آیا بعضی از رفتارهای مالکانه و مدیرانه ایشان و مدیرانشان، اشاعه خشم و نفرت نیست؟

تهدید فدراسیون فوتبال و حرف های تند و خشونت آمیز بعضی از منسوبین تراکتور این سوال را مطرح می نماید که فدراسیون چه ضعفی دارد که با خشونت کلامی و تهدیدگرها برخورد نمی کند؟

به هر حال امیدواریم که فضاهای ورزشگاههای کشورمان بویژه استان گیلان به دور از فحاشی، توهین و خشونت شود.

انتقال خشونت از نیمکت مربیان و گاه بازیکنان داخل زمین به سکوها، نکته ای قابل تامل است که گاها حوادث ناگواری را دامن زده و موجب التهاب سکوها شده است.

در این میان باشگاهها و مدیرانشان می توانند نقش مناسب تری داشته باشند، ضمن اینکه برخوردقاطع متولیان فوتبال به نا آرامی ها و خشونت طلب  ها باید جدی تر باشد.

سید امیر فرحسینی