×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

اخبار گیلان

true
    امروز  شنبه - ۹ بهمن - ۱۴۰۰  
it is true
true
false

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان، با تیمور گورگین، ترانه سرا و شاعر طنزپرداز پیشکسوت استان دیدار و گفت و گو کرد.

به گزارش باز باران خبر و به نقل از روابط عمومی اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان، فیروز فاضلی، به همراه حسین ابراهیمیان، معاون امور فرهنگی و رسانه و سید امیر مصباح، معاون امور هنری و سینمایی این اداره کل با حضور در منزل استاد تیمور گرگین، با این ترانه سرا و شاعر طنزپرداز پیشکسوت استان دیدار و گفت و گو کرد.

تیمور گرگین چولابی، از ترانه سرایان پرکار و از شاعران طنز پرداز گیلک می باشد وی به سال هزار و سیصد و سیزده در روستای چولاب از توابع کوچصفهان ، زاده شده.

پدرش “ملا کاس آقا چولابی”، از مرثیه سرایان معروف در روستاهای رشت آباد و چولاب بود.

گرگین را باید از شاعرانی بشمار آورد که تحولی در ترانه سرایی گیلک ایجاد کرد . وی از روزنامه نگاران پر کار می باشد.

وی تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان رودکی رشت ، به پایان برد و سیکل اول دبیرستان را در مدرسه نوربخش گذرانید  و برای گرفتن دیپلم به دبیرستان شاهپور رفت  از هزار و سیصد و بیست و هشت ، به شعر و نویسندگی روی آورد و از سال هزار و سیصد و سی و چهار ، برای رادیو ایران ترانه ساخت.

در کتاب کوجصفهان دیار بیدار کرانه سفیدرود درباره تیمور گرگین میخوانیم: این شاعر هوشمند و گویشمند ،بر اساس نوشته های مطبوعاتی و اشعار و مقاله ها هایی که از وی چاپ شده است، در کارهای مطبو عاتی پرکار و سخت کوش است و نسبت به رواج فرهنگ عامه سراسری و گویش اصیل گیلکی، بسیار علاقه دارد.

مردمان جامعه اش را دوست دارد،شیفته گیلان است و با سه گروه ،اُلفت ندارد:گروه دروغگویان،گروه بد قول و گروه یاوه گو! گورگین تا نفس دارد با دروغگویان ،بد قولان ویاوه گویان و ادم های ورّاج وپرحرف،جلیس وانیس نمیشود.

وی در همین کتاب در باره شعر و ادبیات گیلکی میگوید: برای گیلکان هنر دوست،شعر غذای روح است، در خطه سبز گیلان بی شعر و موسیقی نمیتوان زیست .شعر گیلکی در سی وچهل سال پیش اغازی بود برای حرکت احساس و اندیشه بشری و انسانی  در جامعه روستایی وشهری .اما امروزه شعر گیلکی با اشعار گیلکی زمان «افراشته» و میرزا حسن خان کسمایی فرق فاحش دارد .شعر گیلکی امروز راه روشن خود را برای درخشندگی بیشتر در گیلان و درون کشورپیدا کرده و نظر گویشمندان خارجی و داخلی را به سوی خود جلب نموده است.

بر خلاف گذشته  امروز ترانه های گیلکی حال  و هوای دیگری  دارد و کاملاً متحول شده است. شاعران گیلکی سرا ونویسندگان هنرمند بومی نویس باید با خلق اثار شان گویش گیلکی را شاداب و با طراوت نگه دارند .کوشش پی گیر و مداوم گویشمندان هر منطقه ،سبب زنده ماندن و رواج گویش ان منطقه خواهد شد.

اشعار گیلکی او در سال چهل و یک و چهل و دو ، در مجله پیام نوین به چاپ رسید. او با اسامی مستعاری چون: مورچه رشتی، مولانا رشتی و بی مخ میرزا، به مطالب طنز و شوخی ، قلم می راند.

کتاب های وی: ستاره های کور “مجموعه شعر” – تیره روز – شعر و نوول – طاغوت در تابوت “مجموعه شعر” – چهار دیوان دختر رشتی “دوبیتی گیلکی” – درخشانترین شاهکارهای شعرا – گلبانگ گیلان – امروز چه کسی می تواند شاعر باشد؟ – سرودهای کودکان – چگونه بنویسیم تا ایراد نگیرند؟.

از ترانه های وی؛ پاچ لیلی: خواننده مسعودی – ایشاره: خواننده مسعودی – ستاره من: خواننده مسعودی – کستی عاشق: خواننده مسعودی – آب طلا: خواننده مسعودی – دختر بهار: خواننده مسعودی – خانم گوله: خواننده مسعودی – تی عاشقم: خواننده زیباکناری – افسوس: خواننده زیباکناری – تی عاشقم: آهنگ اکبرپور، خواننده جفرودی – فریاد ماهیگیر: خواننده زیباکناری – سفر: خواننده زیبا کناری – عروس زیباکنار: خواننده زیبا کناری – مهتاب شب: خواننده مسعودی – عروس شهسوار: خواننده مسعودی.

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد