آستراخان میتواند دروازه تجاری به کشور روسیه باشدبازدید میدانی شهردار رشت و نماینده صومعهسرا در مجلس از کارخانه کودآلی گیلانروایت یک روز دلانگیز در دشتهای مهگرفته «سیدشت»بررسی مشکلات ۲۰ طرح سرمایه گذاری استان در کمیته فنی تسهیلگری گیلان ۳ ماده غذایی که به پیشگیری از فشار خون بالا کمک میکنندروش جدید کاهش چربی سیبزمینی سرخکردهلغت نامه سیاره مهربانی«ایران، فقط تهران نیست» در رویداد های سینمایی کاملا قابل مشاهده استبررسی ایجاد كریدور صادراتی ایران از مسیر منطقه آزاد انزلیپرداخت ۲۷۲ میلیارد تومان مقرری بیمه بیکاری به مشمولان تأمین اجتماعی گیلان
بهار زیبا و با طراوت با نم نم بارانش خیلی زود از راه می رسد تا همه چیز را در لوای سبزش پنهان کند؛ به صدای پرندگان گوش کنید، این نجواها و آوازهای آنها نوید سال نو را می دهند؛ اما چقدر غریب است عید نوروز امسال و بهار 1405 که با وجود جنگ ناخواسته و کشتار مردم عزيز کشورمان رنگ و بوی غم و ماتم گرفته و این را می توان در جای جای این سرزمین و در همه کوچه ها، خیابان ها و خانه ها حس کرد.
البته برای زمین، طبیعت و این کره خاکی فرقی ندارد جنگ در جریان باشد یا صلح و آرامش حکم فرما باشد، فصل ها باید تغییر کنند و هیچ چیز نیز نمی تواند مانع آمدن بهار و فصل زایش باشد.
سال های قبل همیشه اواخر اسفند ماه صدای شادی و هیاهوی کودکان از هر کوی و برزنی به گوش می رسید و همهمه شادی همه جا جاری بود اما امسال در شرایط جنگی فعلی سکوتی سنگین همه جا را گرفته است، امسال کشور عزیزمان درگیر جنگی ناخواسته و تحمیلی است اما با تمام این اوصاف سال ۱۴۰۴ به لحظات پایانی خود رسیده؛ سالی که طی آن دو بار به ایران حمله شد و مورد تجاوز قرار گرفت؛ مردم که جنگ 12 روزه را با همه مصائبش پشت سر گذاشته بودند، دوباره در پی نا آرامی های داخلی که با دخالت دشمنان خارجی ایجاد شده بود با ترس و دلهره به سختی سپری کردند اما انگار قرار نبود کار به همین جا ختم شود و متاسفانه تجاوز اسرائیل و آمریکا یکبار دیگر شعله جنگ دیگری را در کشورمان روشن کرد.
جنگ اخیر که جنگ رمضان نام گرفته از روز شنبه ۹ اسفندماه آغاز گردیده و در اولین تهاجم هوایی دشمنان رهبر انقلاب و جمعی از فرماندهان کشور به شهادت رسیدند و البته کودکان زیادی نیز در کلاس درس پرپر شدند.
رژیم صهیونیستی و آمریکا خیال می کردند که با ترور رهبر و فرماندهان ارشد ایران، کشور از هم می پاشد و نظام متلاشی و صلابت و ابهت ایران به یغما می رود؛ اما پیروز این میدان ایران است و خواهد بود.
تاکنون تاریخ ندیده کشوری همچون ایران که زیر ضربات طولانی نظامی، اقتصادی، سیاسی و رسانه ای قرار گرفته باشد و اینگونه دوام بیاورد.
مردم دلیر ایران این روزها و شب ها در میانه جنگ بدون هیچ هراسی از بمب ها و موشک های دشمن به خیابان ها آمده، شهدا را تشییع کرده و سوگواری کردند.
این روزها جنگنده ها و موشک های دشمن در آسمان پایتخت و شهرهای دیگر کشورمان به پرواز درآمده و بر سر خانه های مردم فرود می آیند و مردم را به خاک و خون می کشند.
متاسفانه جنگ چهرهای زشتی دارد، حتی اگر دور باشد و حتی اگر در شهر و استان من هم نباشد. صدای انفجار در شهرها پیچیده و نخستین قربانیان آن نه فقط مراکز نظامی بلکه مردمی هستند که زندگی روزمره شان ناگهان در میان آتش، دود و آوار متوقف شده است.
جنگ این روزها و شب ها سایه شوم خود را بر سر ملتی که همیشه برای صلح تلاش می کرده، انداخته و در این میان افرادی که هیچ نقشی در جنگ ها و سیاست ها ندارند قربانی می شوند و دردناک تر اینکه کودکان معصوم و بی گناه و سالمندان نیز در امان نیستند.
واژه جنگ با هر نام و عنوانی که داشته باشد برای مردم عادی همیشه یک معنا دارد و آن هم از دست دادن جان و مالشان است که امروز بسیاری از خانواده ها در سوگ نشسته اند و چشم انتظار روزی هستند که آسمان شهرشان به جای صدای انفجار دوباره با خنده کودکان پر شود.
این روزها کودکی که باید لباس نو بخرد و در خیابان بدود و شادی کند حالا در گوشه ای پنهان شده و ذوقی ندارد؛ مردی که باید در بازارها به دنبال خرید مایحتاج عید باشد با ترس و دلهره پای خبرهای جنگ نشسته و زنی که هر سال شیشه های خانه را برق می انداخت هم اکنون با دقت نوار چسب رویشان می کشد و به دنبال جان پناه است.
با این حال زندگی همچنان در ایران ادامه دارد و اگر چه شهرهای زیادی زیر سایه جنگ هستند اما خاک هنوز می رویاند، درختان شکوفه می زنند و طبیعت به ما درس پایداری می دهد و می گوید ریشه داشتن یعنی ماندن در سخت ترین شرایط؛ یعنی امید را حتی میان آتش حفظ کردن.
آری بهار آمده نه با هیاهو و جشن بلکه آرام میان ترس ها و زخم ها؛ او آمده تا یادآوری کند که اگر بیرون از پنجره آسمان تیره و ترسناک است اما هنوز نوری در جریان است و زندگی از نو زاده می شود، هرچقدر هم که دنیا سخت بگیرد.
به امید اینکه سال 1405 سال صلح و دوستی و آرامش باشد.
دیدگاهتان را بنویسید