باز باران خبر/ خیانت واژه ای است به معنای سوءاستفاده از اعتماد شخص یا یک گروه و انجام کاری که به آنها از لحاظ مادی، معنوی، سیاسی یا اجتماعی زیان وارد نماید؛ خیانت در لغت مشتق از کلمه «خَوَن» به معنای مخالفت با حق و پیمان است که به شکل پنهان و نامحسوس صورت می گیرد. برخی از لغت شناسان نیز خیانت را در زمره «مخالفت با حق» از طریق نقض عهد مخفیانه، معنا کردهاند.
■ نافرمانی عمدی
از نظر روانشناسی نیز تعریف خیانت، بسیار گسترده است، اما روانشناسان هم خیانت را به عنوان کاری که سبب «نافرمانی عمدی و همراه با علم و آگاهی» می گردد، معنا نموده اند. زیرا خیانت به این معنا است که شما ناگهان از سوی فردی که سال ها او را شناخته و قابل اعتماد و امین می دانستید، از نظر احساسی ضربه سختی بخورید، خواه این ضربه ای که او وارد کرده، آگاهانه و حساب شده باشد یا از سر غفلت و بی توجهی یا فریب خوردن به وسیله گروه یا شخص سوم.
■ خیانت سیاسی
از جمله خیانت ها خیانت در دنیای سیاست است که از تاثیرات عمیق و گسترده ای برخوردار بوده و هزینه های اضافی و سربار فراوانی را به جامعه و کشور تحمیل می کند. چون هزینه این کار زشت و ناپسند ـ که برخلاف رفتار جوانمردانه است ـ را تنها فرد یا گروه خیانتکار نمی پردازد، بلکه هزینه های واقعی آن را مردم پرداخته و سالیان طولانی زیان می بینند که در اکثر اوقات آن ضررها، قابل جبران هم نیستند.
■ قرارداد 1919
مانند «قرارداد وثوق الدوله» که در 17 مرداد سال 1298 شمسی (= 1919 میلادی) میان دولت های ایران و انگلستان منعقد گردید. البته در این رابطه هفت ماه مذاکره پنهانی میان دولت بریتانیا و میرزاحسن خان وثوق الدوله [= صدراعظم دولت احمدشاه قاجار] صورت گرفت و چهارصد هزار تومان رشوه نیز پرداخت گردید.
بر اساس این قرارداد تقریبا تمامی امور کشوری و لشکری ایران به مستشاران انگلیسی سپرده شده و کلیه امور کشور باید با مجوز آنان اداره می شد. این قرارداد ننگین موجب شد که وثوق الدوله به عنوان یک خیانتکار مشهور شود.
■ ویرانگرتر از جنگ مستقیم
تاریخ ایران انباشته از خیانت های سیاستمدارانی است که با سخنان بیجا و بی موقع در مجامع عمومی و بین المللی، مصاحبه ها و سخنرانی ها، ساده لوحی در هنگام پیش بینی اهداف و حرکت های موذیانه طرف مقابل، اعتماد به وعده های دشمن در دفعات مکرر، سهل انگاری در زمانی که به هوشیاری سطح بالا نیاز بود، درس نیاموختن از علل شکست تاریخی پیشینیان، عدم توجه به تجربیات مسئولین و مدیران ارشد قبلی، دست کم گرفتن دشمنان در سطوح مختلف، طمع ورزی نسبت به چرب و شیرین دنیا، وابستگی های خانوادگی و جناحی، فساد اخلاقی و مالی و…، آسیب هایی به جامعه می زنند که هزاران بار از تهاجم مستقیم دشمنان بدتر و ویرانگرتر است و جلوی پیشرفت ملت ها را می گیرد و دشمنان را بر آن ها مسلط می کند.
■عبور از مرزهای خیانت
پس از پیروزی قاطع رزمندگان اسلام در جنگ تحمیلی 12 روزه که در خرداد و تیر ماه امسال در کشور ما روی داد، آرام آرام افرادی در رسانه ها پدیدار شده و سخنانی بر زبان می آورند که نه تنها یک خیانت ساده نیست بلکه عبور از مرزهای خیانت است. متاسفانه این اشخاص خودشان زمانی در مصدر بسیاری از کارها و صاحب مقامات بلندپایه در ایران اسلامی بوده و با شیوه های گوناگون جیب هایشان نیز از بیت المال پُر شده و حالا احساس می کنند که می توانند سخنان ساختارشکنانه و به فرمایش رهبر حکیم «بزرگتر از دهانشان» بر زبان آورده و در نزد دشمنان موقعیتی کسب کنند و در داخل هم کسی با آنان کاری ندارد!
■ آسیب های هولناک
افراد مذکورکه ارزش نام بردن هم ندارند، گویا از یاد برده اند که در دوره ریاست شان بر بخش های مختلف این کشور، چه آسیب هایی هولناکی بر جامعه ایرانی وارد کرده اند که هزینه های کمرشکن آن را باید کلیه ایرانیان تا دهه ها و نیز نسل های بعدی، پرداخت نمایند.
به عنوان مثال، یکی از این ها چندی پیش مطالبی با این مضامین گفته که «خطری به نام تجزیه وجود ندارد» و در جای دیگر اظهار داشته «حتی اگر جمهوری اسلامی سقوط کند، ایران تجزیه نمی شود نه به خاطر این که ظرفیت تجزیه در ایران وجود ندارد، بلکه به این خاطر است که قدرت های اصلی جهان تصمیم گرفته اند که جغرافیای ما تغییر نکند».
■ حرف های وحشتناک
اگر کمی دقت کنیم این حرف های بیمارگونه ـ که به قصد عقده گشایی و تسویه حساب های جناحی و باندی با ایران پیرو ولی فقیه مطرح می شود ـ بسیار وحشتناک است و بوی نامطبوع خیانت به تمامیت ارضی کشور به راحتی از آن به مشام می رسد و این سئوال به ذهن انسان خطور می کند که چگونه این افراد سال های متمادی در مجلس شورای اسلامی و مناصب کلیدی کشور، حضوری پررنگ و به شدت تأثیرگذار داشته و هنوز هم دارند؟!
امروزه وقتی همه دشمنان ایران اسلامی بالإتفاق و خیلی روشن، صریح و بدون هرگونه ابهام در مصاحبه ها، سخنرانی ها و نوشته هایشان سخن از تجزیه میهن پهناور ما به شش کشور به میان می آورند و در مقام اجرا و عمل نیز به دنبال تحقق این امر هستند، چگونه افراد یاد شده به خود اجازه می دهند که از سیاست دشمنان پیروی کرده، سخن آنان را به زبان فارسی و به شکل بزک شده بیان نموده و به ستایش از استکبار جهانی بپردازند؟!
■ قوه قضاییه کجاست؟
اکنون باید گفت جای یک قوه قضاییه قدرتمند و دارای احساس مسئولیت قوی در این میان واقعا خالی است که قاطعانه راه را بر این خائنان ببندد و از دامن زدن به تفرقه و تشتت در افکار عمومی توسط این ریزپرنده های دشمن، جلوگیری نماید. راستی قوه عدلیه در این روزها، در کجای ماجرا ایستاده که همانند نیروهای نظامی و دانشمندان هسته ای، به وظیفه خطیر خویش در قبال دفاع از کیان نظام اسلامی، عمل کند؟!
■ موجودات پلید
به راستی که دل انسان برای رهبر معظّم انقلاب اسلامی می سوزد که طی سال های رهبری خویش، گرفتار چه موجودات پلیدی بوده که از هر فرصتی برای خودشیرینی نزد غربی ها استفاده می کنند حتی اگر به قیمت نابودی و تجزیه میهن عزیز ما تمام شود!
دیدگاهتان را بنویسید