دولت تعطیلی‌ها!

باز باران خبر/ فعلا به این مسئله کاری نداریم که میزان تعطیلات در ممالک مختلف دنیا چقدر است و چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟ بلکه به طورکلی به سراغ تبیین این مطلب می رویم که فلسفه تعیین روزهایی برای تعطیلات کاری در کلیه کشورها ایجاد زمان هایی برای استراحت روحی و جسمی افراد است که پس از چند روز کار و تلاش، لحظاتی را بیاسایند و از فراز و نشیب های محیط کار و مسایل جانبی آن فارغ باشند.

■ نیاز عمومی: اکنون وجود ایام تعطیل در طول سال و نیز پایان هفته ها به یک نیاز عمومی، منطقی و مقبول تبدیل شده و موجب تقویت روانی و بدنی افراد می گردد که با تجدید نیرو و بازسازی خویش، مجددا به محل کار و اشتغال خویش بازگشته و با انرژی بیشتری به خدمت رسانی نسبت به هموطنان بپردازند.

■ کارشناسان: با روی کار آمدن دولت چهاردهم به ریاست جناب آقای دکتر پزشکیان و یاران منتخب وی و با توجه به شعارهای انتخاباتی ایشان مبنی بر استفاده از «کارشناسان» و تأکید فراوان شخص وی بر این نکته که همه چیز باید در دست کارشناسان باشد، امید آن می رفت که مشکلات کشور در زمینه های گوناگون به سوی بهبود و نیز حل آن ها پیش رفته، انتظارات و نیازهای جامعه را بهتر از دولت های قبل، برآورده نماید.

■ دولت تعطیلی ها: متاسفانه از کارشناسانی که مدام از آنان سخن به میان می آمد، نه تنها کار مفید و مؤثری صادر نشد بلکه صرفا به تعطیل کردن کشور در هر شرایط پرداختند و این گونه است که تنها راهی که کارشناسان فعلی بلد هستند، تعطیل کردن کل کشور یا استان های درگیر با مشکل و بحران است و همین مسئله موجب می شود که اگر بخواهیم دولت چهاردهم را «دولت تعطیلی ها» بنامیم، سخنی به گزاف نگفته و بی انصافی نیز نکرده ایم.

■ تصمیم های شک برانگیز: تعطیلی های مکرر در کشورج یا به بهانه سرمای شدید است یا گرمای طاقت فرسا یا عناوین دیگر مثل افزایش غلظت آلاینده های هوا و…، در حالی که این سرما در زمستان یا گرما در تابستان در سال های پیشین هم وجود داشت، اما امور مملکت به این شکل، به دست تعطیلی سپرده نمی شد.

به همین خاطر باید نسبت به این تصمیم ها برای تعطیلی کشور با شک و تردید بیشتری نگریست. زیرا این میزان تعطیلی به هر بهانه ای هیچ توجیه منطقی و عقلی نداشته و عملکرد تعطیل کنندگان کشور، به شدت سئوال برانگیز است که چه اهدافی پشت مسئله بیکار کردن مردم، هدایت آن ها به سوی مسافرت های متعدد، ناراضی تراشی عمومی، ایجاد مشکل برای شهروندان و به خصوص مدیران و مردم استان های شمالی نهفته است؟!

■ ناترازی انرژی:

یکی از تعبیراتی که رییس جمهور محترم بارها آن را مورد استفاده قرار داده و می دهد، واژه «ناترازی منابع انرژی» است که سبب شده حالا دیگر کلیه هموطنان با این عنوان آشنایی کاملی داشته و بدانند که دولت برای تأمین منابع انرژی مانند آی ، برق، گاز و همچنین مقابله با آلودگی هوا با سختی های زیادی روبرو است. اما این پرسش نیز پیش می آید که آیا برای گذر از این ناترازی ها و فایق آمدن بر آن ها، بهترین کار، تعطیل کردن های پی در پی و ایجاد اختلال در فعالیت های اقتصادی، اجتماعی و روزمره مردم است؟!

بدون آن که مسئولینی که عنوان «کارشناس» و «مسئول» را یدک می کشند، راه حل جدی و مناسبی برای رفع ناترازی ها داشته و هر گرفتاری و مشکلی که پیش می آید را به تحریم ها، لزوم حضور در مذاکرات و تسلیم شدن عملی در برابر استکبار جهانی، ربط ندهند؟!

■ عقب انداختن بحران:

امروزه، عده زیادی از اقتصاددانان کشور، معتقدند که تعطیلی های دنباله دار، کوششی برای عقب انداختن بحران ها است نه پیدا کردن راه حل. زیرا بحران سر جای خودش هست و به هر مناسبتی خویشتن را مجددا به نمایش می گذارد و حسابی حال مردم و دولت را می گیرد.

■ انفجار بحران: به تعبیر بهتر وقتی بحرانی پیش می آید، دولت به‌ جای این که درمان قطعی را آغاز نماینده و از کلیه نیروهای کارشناسی ـ که ادعایش را داشت ـ بهره برداری کند، می کوشد بحران را به تأخیر بیاندازد که این شیوه عملکردی، فقط مشکلات موجود را انباشته کرده و سرانجام به انفجار آن ها منتهی می گردد.

انفجاری که به نظام اسلامی و اعتماد عمومِی، آسیب های شدید و غیرقابل جبرانی وارد می سازد.

■ تغییر عادت مردم:تعطیلی های مکرر موجب می شوند که مردم نیز عادت انضباط اجتماعی خود را تغییر داده و همیشه آماده باشند که با کوچکترین حادثه یا بهانه ای، کار و زندگی شان تعطیل شود و هزینه های اقتصادی سنگینی به کشور تحمیل گشته، روال عادی زندگی عمومی دچار مشکل گردیده و بهره وری دستگاههای دولتی، شرکت های خصوصی و به ویژه کارخانجات به شدت کاهش یابد.

■ تجویزهای ناکارشناسان: بدیهی است که این رفتارهای دولت چهاردهم به دلیل تبعیت از تجویزهای مدعیان کارشناسی ـ که حالا نشان داده اند عملا چیزی نمی دانند و فقط شعار می دهند ـ اگر تداوم داشته باشد، پیامدهای تخریبی گسترده ای برای کشور به همراه خواهد داشت که نتیجه آن به شکل زانو زدن در برابر مشکلات گوناگون خود را نشان خواهد داد که الان شاهد خودنمایی برخی از آن ها هستیم و بر اثر گذشت زمان، تعداد آن ها افزایش نیز می یابد.

■ اشکالات بسیار جدی: تعطیلی های اخیر کشور و به ویژه پایتخت، نشانگر اشکالات بسیار جدی در سیاست های دولت هنگام برخورد با انواع ناترازی ها بوده و باید دید که این به اصطلاح کارشناسان تا چه جایی به رفتارهای عقب انداختن بحران به جای پیدا کردن

راه حل های واقعی ادامه داده و آسیب های جدی تری بر پیکر این ملت شریف وارد خواهند کرد؟!