یکشنبه / ۱۹ مهر / ۱۴۰۵
×
باز باران خبر - سرویس ورزشی: دیدار برابر مصر بیش از آنکه پایان مرحله گروهی باشد، روایت حسرت‌هایی بود که از همان مسابقه نخست آغاز شد؛ تیم ملی ایران بامداد امروز شنبه برابر مصر نشان داد که چیزی کمتر از حریف ندارد؛ حتی در دقایقی از بازی، این ایران بود که نبض میدان را در اختیار گرفته و اگر اندکی بخت با ملی‌پوشان یار می‌شد، سه امتیاز این مسابقه دور از دسترس نبود.
آیا هنوز روزنه‌ای برای صعود باقی مانده است؟
  • کد نوشته: 45262
  • شنبه ۶ تیر ۱۴۰۵
  • 92 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • برچسب ها

    باز باران خبر – سرویس ورزشی: دیدار برابر مصر بیش از آنکه پایان مرحله گروهی باشد، روایت حسرت‌هایی بود که از همان مسابقه نخست آغاز شد؛ تیم ملی ایران بامداد امروز شنبه برابر مصر نشان داد که چیزی کمتر از حریف ندارد؛ حتی در دقایقی از بازی، این ایران بود که نبض میدان را در اختیار گرفته و اگر اندکی بخت با ملی‌پوشان یار می‌شد، سه امتیاز این مسابقه دور از دسترس نبود.
    ایران بارها تا آستانه گل برتری پیش رفت، اما فوتبال همیشه به تیم بهتر پاداش نمی‌دهد و گاهی چند سانتی‌متر، یک واکنش دروازه‌بان یا اندکی بدشانسی سرنوشت یک مسابقه و حتی یک تورنمنت را تغییر می‌دهد.
    شاید اگر کادر فنی چند دقیقه زودتر دست به تعویض می‌زد و انرژی تازه را زودتر به ترکیب تزریق می‌کرد، روند بازی تغییر می‌کرد و سرنوشت صعود به دور بعدی در همان ۹۰ دقیقه به دست خودمان رقم می‌خورد.
    اما واقعیت این است که حسرت بزرگ‌تر، نه در بازی با مصر بلکه در مسابقه نخست برابر نیوزلند جا ماند؛ دیداری که ایران پس از رسیدن به تساوی، بیش از اندازه به حفظ نتیجه دل بست و از ریسک برای رسیدن به پیروزی فاصله گرفت. امروز که به جدول مسابقات نگاه می‌کنیم، همان دو امتیاز از دست‌رفته، بیش از هر زمان دیگری خودنمایی می‌کند.
    ای کاش تیم ملی در همان دیدار نخست با همان جسارت، همان پرس سنگین و همان فوتبال هجومی که برابر بلژیک به نمایش گذاشت، وارد میدان می‌شد.
    نمایش برابر بلژیک ثابت کرد که ایران توانایی به چالش کشیدن تیم‌های بزرگ را دارد و اگر آن تفکر تهاجمی از ابتدا در دستور کار قرار می‌گرفت، شاید امروز داستان این گروه به گونه‌ای دیگر نوشته می‌شد.
    با این حال، عملکرد تیم ملی در این رقابت‌ها نشان داد که فوتبال ایران از نظر فنی فاصله چندانی با رقبای مطرح ندارد و بازی‌ برابر تیم های بلژیک، مصر و حتی نیوزلند ثابت کرد که این تیم می‌تواند در بالاترین سطح رقابت کند. آنچه بیش از هر چیز کم داشتیم، اندکی جسارت بیشتر در لحظه‌های حساس، تصمیم‌های سریع‌تر روی نیمکت و کادر فنی و البته کمی شانس بود؛ همان عناصری که گاه سرنوشت یک جام جهانی را تغییر می‌دهند.
    اکنون پس از ۳ تساوی و کسب ۳ امتیاز از ۳ مسابقه، دیگر سرنوشت ایران تنها در دستان خودش نیست و باید تا فردا چشم به نتایج بازی های سایر گروه‌های باقی مانده دوخت و منتظر ماند تا مشخص شود بازی تیم های غنا و کروواسی، جمهوری کنگو و ازبکستان و الجزایر با اتریش چه نتایجی در بر خواهد داشت و آیا ۳ امتیاز از ۳ تساوی برای قرار گرفتن در جمع بهترین تیم‌های سوم و صعود به دور بعدی کافی خواهد بود یا خیر.
    البته این انتظار شاید سخت‌ترین دقایق برای میلیون‌ها هوادار فوتبال ایران باشد؛ دقایقی که امید و اضطراب در کنار هم معنا پیدا می‌کنند.

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *