بازدید شهردار رشت از مراحل پایانی بازگشایی خیابان شهید داودیوقتی درد از اتاق بیمار به صندوق بیمارستان منتقل می‌شود!فواید گریپ‌فروت در بهبود سلامت قلب و پوستوجود نوعی قند موجود در گوشت قرمز و خطر دیابت«امیرعباس زینعلی» نوجوان گیلانی مقام دوم جشنواره ملی خوارزمی را کسب کردآیین پایانی مسابقه قصهنویسی محیط زیستی «ماموریت ماکان» در رشت برگزار شدجشن «لبخند کودکان، رویش ایران» در رشت برگزار شدلاهیجان به عنوان «پایتخت ورزش روزانه» انتخاب میشودابهامات فراوان در مزایده آموزش و پرورش گیلانحضور رسانههای خارجی در جشنواره ملی چای فرصتی برای معرفی ظرفیتهای گیلان
باز باران خبر/ این روزها با انتصاب یکی از مدیران استانی بار دیگر منظره‌ای آشنا در سطح شهر تکرار شده است؛ بنرهای رنگارنگ و بزرگی که از سوی دوستان، آشنایان و افراد منتسب به مدیر تازه منصوب‌شده در نقاط مختلف شهر نصب می‌شوند و در بسیاری از موارد، نام، عنوان شغلی یا کسب‌وکار نصب‌کنندگان نیز با خطی درشت در ذیل آن‌ها به چشم می‌خورد.
بی‌تردید تبریک گفتن به مدیران و مسئولان تازه منصوب‌شده، نشانه‌ای از احترام، حسن نیت و فرهنگ قدردانی است؛ اما پرسش اساسی اینجاست که آیا در عصر ارتباطات و فناوری، همچنان نصب ده‌ها بنر در معابر عمومی بهترین و منطقی‌ترین شیوه برای ابراز این احترام است؟
نخستین پیامد این رویه آسیب به سیمای بصری شهر است؛ خیابان‌ها، میادین و معابر عمومی متعلق به همه شهروندان بوده و نباید به محلی برای نمایش نام اشخاص یا تبلیغات غیرمستقیم تبدیل شوند. انبوه بنرهای تبریک، نه تنها چهره شهر را شلوغ و نامنظم می‌کند، بلکه بخشی از فضای عمومی را که باید در خدمت زیبایی، آرامش بصری و حقوق شهروندان باشد، اشغال می‌نماید.
از سوی دیگر با گسترش تلفن‌های همراه و شبکه‌های ارتباطی و پیام رسان همچون بله، ایتا، سروش، روبیکا، تلگرام و واتس‌اپ انتقال پیام در کوتاه‌ترین زمان و با کمترین هزینه امکان‌پذیر شده است. در چنین شرایطی استفاده از شیوه‌ای که یادگار دهه‌های گذشته و دوران فقدان ابزارهای نوین ارتباطی است، چندان توجیهی و منطقی به نظر نمی‌رسد. امروز یک پیام محترمانه و صمیمانه در فضای مجازی می‌تواند همان هدف را محقق سازد، بدون آنکه هزینه‌ای بر شهر و شهروندان تحمیل شود.
واقعیت آن است که تداوم این روند، این پرسش را در ذهن افکار عمومی ایجاد می‌کند که آیا هدف اصلی از نصب این بنرها صرفاً تبریک گفتن است یا آنکه برخی افراد از این فرصت برای معرفی نام، شغل، فعالیت اقتصادی یا جایگاه اجتماعی خود بهره می‌برند؟
وقتی نام و عنوان تبریک‌دهنده گاه بیش از نام فرد منصوب‌شده جلب توجه می‌کند، طبیعی است که چنین گمانه‌ای در میان شهروندان شکل بگیرد. از این منظر بسیاری از این بنرها بیش از آنکه حامل پیام تبریک باشند به نوعی به تبلیغات شخصی و خودنمایی شباهت پیدا می‌کنند.
هرچند که پیش از این جناب آقای هادی حق‌شناس، استاندار محترم گیلان با نگاهی قابل تقدیر نسبت به این موضوع واکنش نشان داده و بر جلوگیری از نصب چنین بنرهایی تأکید کرده بودند که این رویکرد را باید گامی ارزشمند در راستای حفظ نظم شهری، کاهش آلودگی بصری و احترام به حقوق عمومی دانست.
انتظار می‌رود شهرداری‌ها و سایر نهادهای مسئول نیز با جدیت بیشتری نسبت به اجرای این سیاست و ساماندهی فضای شهری اقدام کنند.
در این میان نقش خود مدیران منصوب‌شده نیز بسیار تعیین‌کننده است. مدیری که با هدف خدمت به مردم مسئولیتی را می‌پذیرد، می‌تواند از همان آغاز کار با اعلام صریح مخالفت خود با این شیوه‌های پرهزینه و غیرضروری پیام روشنی در حمایت از انضباط اداری، فروتنی و احترام به حقوق شهروندان ارسال کند. درخواست جمع‌آوری این بنرها یا خودداری از نصب آن‌ها، اقدامی کوچک اما مؤثر در جهت ارتقای فرهنگ مدیریتی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی خواهد بود.
شهرهای امروز بیش از هر زمان دیگری به نظم، زیبایی و آرامش بصری نیاز دارند. پاسداشت مدیران و ابراز احترام به آنان امری پسندیده است، اما ابزار این احترام نیز باید متناسب با مقتضیات زمان باشد. زیبایی شهر، سرمایه‌ای عمومی و متعلق به همه شهروندان است و نباید قربانی نمایش‌های غیرضروری و تبلیغات پنهان شود. شاید زمان آن رسیده باشد که فرهنگ تبریک گفتن نیز همگام با پیشرفت فناوری و تغییر سبک زندگی از دیوارها و معابر شهری به بسترهای ارتباطی نوین منتقل شود؛ جایی که هم پیام تبریک به مقصد می‌رسد و هم سیمای شهر از آسیب‌های بصری مصون می‌ماند.
دیدگاهتان را بنویسید