“زنگزور” و تکمیل محاصره ایران!

باز باران خبر/ مدتی است که بحث ها درباره دالان زنگزور در رسانه ها رونق یافته و مورد توجه مردم نیز واقع شده است. مشاهده این میزان از حساسیت عمومی امری بدیهی است که هر انسان اهل دقت و حساس به آینده، وقتی به نقشه چهار کشور ایران، ارمنستان، آذربایجان و ترکیه نگاه کند، التفاتش به «کریدور زنگزور یا زنگه زور» جلب می شود که طی سال های اخیر ـ از سال ۲۰۲۰ ـ از اهمیت فوق العاده ای در سطح بین المللی برخوردار شده است.

■ دالان ترابری: این دالان ترابری از استان سیونیک از جنوب کشور ارمنستان که بین سرزمین اصلی آذربایجان و منطقه خودمختار نخجوان قرار گرفته و از حوالی شهر میغری که نزدیک مرز و مناطق آزاد ایران است، می گذرد.

زنگزور یک نوار باریک است که کمترین عرض خاک ارمنستان را تشکیل داده و طول آن ۳۲ تا ۴۳ کیلومتر اعلام شده و از داستانی بسیار فراتر از منافع ملی برای آذربایجان برخوردار بوده و اثرات عمیقی بر اتصال منطقه‌ای داشته و یکی از پایه‌های اصلی تجاری مهم بین چین، آسیای مرکزی و اروپا شناخته می‌شود.

■ تکمیل محاصره: از ظاهر ادعای سیاستمداران باکو چنین برمی آید که هدف از این پروژه، تقویت تجارت آذربایجان با ترکیه و اروپا از طریق بهبود زیرساخت‌های لجستیکی، کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل و کاستن از زمان آمد و رفت بین آذربایجان و نخجوان است ولی در حقیقت و پنهان ماجرا، ابزاری است برای تکمیل محاصره ایران با روش های

زیر:

۱ ـ فعال شدن راه ارتباطی زنگزور با الگوی پیشنهادی از سوی ترکیه و جمهوری آذربایجان به کاهش نفوذ ایران در منطقه قفقاز منجر می‌شود و عملا مرز مستقیم ایران با ارمنستان را قطع می‌کند. پُرواضح است که این موضوع برای جمهوری اسلامی ایران نوعی تهدید سیاست سرزمینی (= ژئوپلیتیکی) محسوب می‌شود؛ زیرا ارتباط زمینی با ارمنستان و سپس با اروپا از مسیر گرجستان، برای ایران دارای اهمیت راهبردی می باشد.

۲ ـ تقویت پیوندهای زمینی بین کشورهای تُرک‌زبان از طریق این دالان، به اندیشه جهان تُرک [=اتحاد پان‌تُرکی] جانی تازه می‌بخشد و این موضوع تهدیدی بالقوه برای وحدت ملی ایرانیان است.

۳ ـ با راه‌اندازی این دالان، بخشی از عملیات حمل‌ونقل کالا بین آسیای میانه، ترکیه و اروپا از مسیر ایران، منحرف شده و با عبور از مسیر جایگزین ـ زنگزور ـ موجب کاهش درآمدهای ترانزیتی ایران می‌شود.

۴ ـ در رقابت میان کریدورهای ترانزیتی شرق به غرب و شمال به جنوب، اگر ایران در این مسیرها نقش فعال نداشته باشد، جایگاه بین‌المللی خود را به‌ عنوان مسیر ارتباطی مهم از دست داده و آرزوی دیرینه دشمنان در این زمینه تحقق پیدا می کند.

بی دلیل نیست که ترکیه و اسرائیل از اهداف باکو برای ایجاد یک مسیر زمینی اقتصادی که جریان تجارت و انرژی را بین اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام برقرار کند، حمایت می‌نمایند. این مسیر از خاک ارمنستان می‌گذرد و نخجوان را از طریق راه‌آهن و جاده‌های جدید به کشور مادر، متصل خواهد کرد.

■ تحقق اهداف ایالات متحده: نکته‌ جالب ماجرا اینجا است که اگر جمهوری‌آذربایجان در تلاش‌های خود برای ایجاد کریدور زنگزور موفق شود به تحقق هدف ایالات‌متحده و اسرائیل در راستای منزوی کردن اقتصادی ایران کمک خواهد کرد. البته رهبران آذربایجان پیش از این نیز عملکرد تعیین‌کننده‌ای در کمک به دو دولت مذکور در جهت کاهش قدرت ایران ایفا کرده‌اند که یکی از آن ها، نقش پررنگ باکو در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه بر علیه کشور ما است، هرچند که آنان چنین مسایلی را انکار می کنند و چاره ای هم جز این ندارند؛ چون خودشان به خوبی می دانند که سال ها است در خدمت صهیونیسم جهانی قرار گرفته و به عامل سرسپرده آن ها در شمال ایران تبدیل شده اند.

اکنون پس از گذشت مدتی از آن جنگ، کاملا ثابت شده که پهپادها و جنگنده‌های اسرائیلی با استفاده از خاک آذربایجان، حملات شدیدی را بر علیه ایران انجام داده و این جریان، تنها یکی از خیانت های دولت الهام علی اف به شمار می رود.

■ دقت در بیان مطالب

با توجه به شواهد و قرائن فراوانی که در جهت تصمیم غرب ـ به ویژه آمریکا ـ پیرامون تکمیل محاصره ایران وجود دارد، مسئولین ارشد کشور ما از رییس جمهور و وزیر خارجه گرفته تا سایر مقامات باید در مصاحبه ها، سخنرانی ها، جلسات و ملاقات های سیاسی در داخل و خارج کشور، حساسیت، هوشیاری و دقت فراوانی به خرج داده و حرف هایی بر زبان نیاورند که خدای ناکرده آن ها را به عنوان افرادی سطحی، ساده لوح و بی خبر از سیاست جهانی به دنیا معرفی نمایند.

به عنوان مثال آقای دکتر عراقچی در یکی از مصاحبه هایش گفته بود:« ارمنی‌ها اصرار دارند که ما را توجیه کنند. پاشینیان با رئیس‌جمهور تماس گرفت و وزیر خارجه‌شان به من زنگ زد و سپس هم معاون وزیرخارجۀ ارمنستان به ایران آمد.

آنچه که در مورد زنگزور اتفاق افتاد با چیزی که قرار بود اتفاق بیفتد زمین تا آسمان فرق دارد. قبلا بحث تصرف استان سیونیک ارمنستان و سپس ایجاد کریدور بود. اما الان قرار شده یک شرکت آمریکایی ـ ارمنی ثبت شود و جاده را تاسیس کند. ارمنستان به ما گفته تامین امنیت جاده با خودمان است و حتی به شرکت‌های خصوصی آمریکایی اجازۀ تامین امنیت را نخواهیم داد.

این که می‌گویند با ناتو همسایه شدیم درست نیست. هم به آذربایجان هم به ارمنستان نگرانی‌هایمان در مورد هرگونه حضور خارجی در این منطقه را گفته‌ایم و ارمنستان به ما اطمینان داده است».

و اما پرسش مهم، اکنون جای این پرسش مهم است که آقای رییس جمهور و وزیر خارجه ما چگونه حرف های سیاستمداران آذربایجان و ارمنستان را به این سادگی باور می کنند در حالی که هر فردی عادی ایرانی به خوبی می داند که آن ها هیچ اختیاری از خود ندارند و بدون اجازه غربی ها حتی قادر به انجام کوچکترین کار نیستند؟!

■ عدم تکرار خطاهای برجام

بدون تردید از مسئولین ارشد کشور انتظار می رود که در هنگام مشورت با مشاورانشان و نیز انتخاب آنان، بسیار دقت کنند و از بیان نکاتی که خلاف منافع ملی کشور است یا منجر به سوء استفاده دشمنان می شود به شدت بپرهیزند قبل از آن که اشتباهات و خطاهای قرارداد «برجام» مجددا تکرار شده و بر مشکلات کشور بیافزاید.