استاد ناصر مسعودی؛ پرکارترین خواننده ترانه های ماندگار گیلکی

باز باران خبر: استاد ناصر مسعودی در سال۱۳۱۴ خورشیدی؛ در شهرباران های نقره ای فام رشت دیده به جهان گشود. وی از دوران کودکی به هنر آواز خوانی روی آورد و دوازده سال بیشتر نداشت که با نواختن تار استاد علی حافظی شروع به خواندن آواز کرد.
در سال ۱۳۲۸ خورشیدی نزد اساتیدبزرگی چون علی اکبر شهنازی و بحرینی ردیف موسیقیایی و وزن خوانی را فرا گرفت. وی در سال۱۳۳۲ پس از آشنایی با زنده یاد استاد محمود خوانساری؛ تمرین و ممارست خود در اجرای هرچه بهتر آواز را گسترش داد و تجربیات فراوانی از هنر اواز را در این رهگذر کسب کرد.
او در سال ۱۳۲۴ خورشیدی از پایتخت نشینی دل کند و به زادگاه اش همانا شهر هنرپرور رشت که روزگاری خاستگاه هنر نمایش و موسیقی بود؛ رجوع کرد. تلمذ در محضر اساتیدی چون اسماعیل امیر عطایی و اسداله سمیعی بردانش و تجربیات وی در زمینه هنر آواز و خواندن ترانه های گیلکی افزود.
وی بعدها در سرزمین باران با اساتیدی همچون منوچهر آمیغ، منوچهر ویسانلو، غلامرضا امانی و کاسعلی اکبر پور بردانش خود در زمینه موسیقی افزود.
در آن زمان که شهر رشت صاحب رادیو ارتش( تیپ مستقل گیلان) در قالب فرستنده یک کیلو واتی بود؛ استاد مسعودی اقدام به خواندن ترانه و آواز گیلکی و فارسی کرد و از این طریق به رادیو راه یافت. ناگفته نماند پس از گشایش رادیوی رشت در سال۱۳۳۵ خورشیدی استاد ناصر مسعودی بعنوان یکی از پرکارترین خواننده های گیلان به اجرای ترانه های گیلکی پرداخت که از محبوبیت خاصی برخوردار بود.
ناصر مسعودی را در سراسر کشور بلکه خارج از کشور نیز با ترانه “بنفشه گول” می شناسند.
وی در تاریخ ۲۰ اسفند ماه سال ۱۳۳۹ این ترانه مشهور گیلکی را در برنامه گلها( شاخه گل۵۲) با موفقیت اجرا کرد که بعد از آن در روز سیزدهم فروردین ماه سال ۱۳۴۰ این ترانه را از طریق رادیو سراسری ایران پخش کردند که بر محبوبیت استاد افزود و او را به ایرانیان شناساند.
در طول حیات هنری استاد ناصر مسعودی شاهد سفرهای هنری وی به کشورهای دیگر بودیم که با اجرای ترانه های گیلکی و آواز فارسی در نشر فرهنگ گیلان و پاسداشت زبان گیلکی به ویژه در راستای زنده نگه داشتن واژگان اصیل گیلکی زحمات فراوانی را متحمل شدند.
وی پس از انقلاب باری دیگر با خواندن ترانه میرزا( چقد جنگلا خوسی، ملت واسی) که پس از ساخت فیلم تاریخی سردار جنگل بوده؛ وارد عرصه موسیقی گیلکی شد.
از آثار ارزنده و مشهور استاد ناصر مسعودی می توان به ترانه های بنفشه گول، گول پامچال، شب مهتاب، رودخانه کول، شلمان لاکوی، باقی گول گول پیرهن، تام بزن، ایشاره، قول و قراره، گول لاله می دیل مانه، خانوم گوله، دختر رشتی، شب بوبو یار نامو، شب کی به می چومان بی خوابه، گول بیجار، الله تی تی، بوشو تی غم می کار و باره، بهار گیلان، بختر از طلا، دیلا نشکن، بیا بشیم کوهان جور و صدها ترانه و تصنیف گیلکی و فارسی که استاد با صدای ماندگار خود اجرا کردند تا در خاطره ها نقش ببندد.
البته به واسطه اجرای بیشترین کارهای ماندگار گیلکی اگر استاد مسعودی را ققنوس آواز گیلکی و پرکارترین خواننده سرزمین گیلان بدانیم سخنی به گزاف نگفته ایم؛ زیرا که کارنامه درخشان هنری وی موید این ادعا می باشد.
وی بلبل خوش الحان طبیعت با مصفای موسیقی گیلان بود که در پاییز دل انگیز با چشم فروبستن و خاموش شدنش جامعه بزرگ موسیقی گیلان و قوم گیل و دیلم و فراتر از آن مردم هنر دوست کشور را داغدار خویش ساخت.

روحش شادونامش ماندگار