باز باران خبر – سید محمد جعفرنژاد: شنبه هجدهم مهرماه مراسم سومین روز پرواز ابدی یحیی صادقی مقدم معروف به مش رجب (کمدین مشهور گیلانی) با حضور استاندار گیلان و جمعی از مسئولان و هنرمندان و مردم عزیز و هنردوست استان در سالن خاتم الانبیای رشت برگزار شد.
زندهیاد مش رجب با بازیهای شیرین و ماندگار خود، سالها خنده و شادی را به مردم گیلان هدیه کرد.
شاید ارزش واقعی چنین هنرمندانی را بتوان سالها بعد بهتر درک کرد؛ زمانی که مخاطب، چهرهای را نه فقط بهعنوان یک بازیگر بلکه بهعنوان بخشی از خاطرات خوش زندگی خود به یاد میآورد.
خبر درگذشت هر هنرمندی تلخ است؛ اما گاه رفتن یک هنرمند، فقط فقدان یک چهره هنری نیست، بلکه بخشی ازگنجینه ی خاطرات یک نسل را نیز با خود میبرد.
نگارنده وقتی خبر بیماری و بستریشدن این هنرمند عزیز در بیمارستان رازی رشت را شنیدم، نیمههای شب چند بار با رییس بیمارستان رازی رشت صحبت کردم. از صحبتهای ایشان، نگرانی جدی درباره وضعیت جسمانی این هنرمند عزیز احساس میشد. مشکلات کلیوی، ناراحتی قلبی و بهویژه پایینبودن سطح هوشیاری به دلیل بیماری سخت شرایط نگرانکنندهای را رقم زده بود.
در همان ساعات، موضوع را با جمعی از اصحاب هنر در میان گذاشتم و اطلاع دادم که وضعیت هوشیاری مش رجب بسیار وخیم است و او در کما به سر میبرد.
مردم گیلان با نگرانی وضعیت او را دنبال میکردند و امیدوار بودند که این هنرمند محبوب بار دیگر به جمع دوستان و همکارانش بازگردد؛ اما سرانجام اجل مهلت نداد و مش رجب، پس از سالها فعالیت هنری، چشم از جهان فروبست.
او رفت اما هزاران خاطره از او برای مردم گیلان و همکارانش باقی ماند.
■ از اداره کشاورزی تا دنیای هنر
زندهیاد یحیی صادقیمقدم در کنار فعالیتهای اداری و شغلی خود، ذوق و علاقه فراوانی به هنرهای نمایشی داشت.
مش رجب کارمند اداره کشاورزی بود؛ اما علاقه و استعدادش در حوزه نمایش و طنز او را به سمت فعالیتهای هنری کشاند و بهتدریج به یکی از چهرههای آشنای برنامههای طنز و نمایشی گیلان تبدیل شد.
یادم هست در سال ۱۳۶۹ و زمانی که مدیریت رادیو گیلان را بر عهده داشتم همزمان تهیهکنندگی برنامه طنز و پرطرفدار «چهارشنبهبازار» هم به عهده من بود و از تواناییهای مش رجب در بخشهای مختلف طنز استفاده میکردیم.
مرحوم یحیی مقدم بمب انرژی بود و از جمله هنرمندانی بود که حضورش به محیط هنری و برنامه ها گرما و نشاط میداد.
■ «مش رجب» در تلویزیون
در اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد هنوز شبکه باران تاسیس نشده بود و برنامه های تلویزیون به چندساعت برنامه در صبح روز جمعه محدود می شد. حضور یحیی صادقیمقدم تنها به رادیو محدود نماند و او صبح های جمعه درتلویزیون نیز می درخشید.
مش رجب در برنامه تلویزیونی «یاوران روستا» که مسئولیت تهیه کنندگی آن را آقای منوچهر محمدنژاد برعهده داشت از شخصیتهای ثابت برنامه بود و با بازی و حضور شیرین خود جایگاه ویژهای نزد مخاطبان و بینندگان پیدا کرد.
او از آن دسته هنرمندانی بود که برای خنداندن مردم، نیاز به اغراق و پیچیدگی نداشت و بازی هایش بی اغراق و خودمانی بود.
چهره خندان، رفتار صمیمی، بیان شیرین و توانایی او در اجرای نقشهای طنز از مش رجب شخصیتی دوستداشتنی و فراموش نشدنی ساخت.
لذا برای صاحب این قلم که سالها در کنار گروههای نمایشی رادیو و تلویزیون فعالیت داشته قابل لمس است که حضور مش رجب فراتراز اجرای یک نقش محدود نمایشی بود.
او بخشی از تاریخ شفاهی و تصویری هنر گیلان بود. فقدان این هنرمند در واقع فقدان بخشی از خاطرات مردم بوده است.
مش رجب دیگر در میان ما نیست؛ اما هنرمندانی مانند او با رفتنشان تمام نمیشوند. آنها در نقشهایی که بازی کردهاند، در برنامههایی که ساختهاند، در خندههایی که بر لب مردم نشاندهاند و در خاطر همکاران و مخاطبانشان ماندگار هستند. یحیی صادقیمقدم سالها برای مردم گیلان شادی آفرید و اکنون نوبت ماست که نام و خاطره او را پاس بداریم.
برای آن هنرمند فقید، آمرزش و آرامش الهی و برای بازماندگان، صبر و شکیبایی مسئلت دارم.
روحش شاد، یادش گرامی و نام و نقشهای ماندگارش در خاطره مردم گیلان جاودانه باد.
دیدگاهتان را بنویسید