دانشگاه فنی واجارگاه و خیانت آشکار به زیست بوم کشور!

باز باران خبر/ کمتر کسی پیدا می‌شود که با توسعه فضای کسب و کار، احداث راه و دسترسی مردم به مراکز توریستی و سکونتگاه ها، ایجاد مراکز آموزشی و دانشگاه ها و… خشنود و مسرور نشود اما وقتی هر یک از این مولفه ها با ایجاد مزاحمت و آلودگی زیست محیطی و مشکلات فراوانی بوجود آورد خود به معضلی بزرگ تبدیل می شود؛ متاسفانه احداث دانشگاه فنی واجارگاه چنین پیامدهایی داشته است و در نهایت با آغاز کندن هزاران بوته چای یکصد ساله در بیرون از شهر واجارگاه مراحل پایه ریزی دانشگاه فنی شرق گیلان عملیاتی شد!

پروژه ای که اجرای آن در حداقل ده سال گذشته با اعتراض های گسترده مردمی مواجه بوده اما آغاز کندن هزاران بوته چای یکصد ساله و نصب تابلویی بزرگ تر و شکیل تر از پیش و قدردانی از استاندار و نماینده مجلس (علیجانی) نشان داد که خواست و نگاه تک بعدی کارگزاران نظام همیشه مهمتر از اهمیت دادن به اهمیت آمایش سرزمین، خودکفایی در تولید و البته مهم تر از همه مردم بوده است!

کم نبوده اجرای پروژه هایی چون سد سازی و راه سازی و مکان یابی معادن و همین احداث دانشگاه در نواحی مختلف کشور بدون جامع نگری و نگاه همه جانبه آسیب جدی به زیست بوم و محیط زیست مردم آن مناطق زده است.

اگر چه پای فشردن بر اجرای این پروژه در چنین ناحیه ای زیبا و شاید کم نظیر در کشور اشتباه بسیار بزرگی هست ولی به نظر نفود و خدای ناکرده باندبازی بسیار پر اهمیت تر از توجه به فرایند توسعه متوازن و جامع خواهد بود!

بدتر انکه اگر بنا باشد در آینده ای نزدیک انتخابات شوراها و مجلس برپا شود و پس چه بهتر آنکه چنده ده هکتار زمین در این گوشه و آن گوشه استان فدای قدرت طلبی و بودن در این قدرت بهر شکل و شیوه ای بشود! و اکنون آیا مسخره نیست وقتی نظام بخواهد پس از ۳۰ سال جاده ای را در همین شهرستان روکش آسفالت کند و دهیار و نماینده این نمایندها مجلس و نماینده نماینده پیشین مجلس بر سر پروژه باشند و سپس پرده نوشته هایی در سپاس از ایشان نصب شود؟!

این شکل از مدیریت آفت توسعه متوازن، پایدار، جامع و بر اساس آمایش سرزمین است که اجازه نمی دهد مثلا ده دانشگاه گیلان تنها در رودبار و لوشان احداث شود آنجا که ارزش منابع طبیعی اش و ارزش خاکش در فرایند توسعه پایدار کم ارزش تر از شهر واجارگاه و تولیدی چون چای که می تواند در ابعاد گسترده ای به کشور و مردم آن کمک اقتصادی ، ارزآوری و امنیت روانی بخشد.

در پایان به استاندار و مجمع نمایندگان گیلان سفارش اکید دارم که دست از لجبازی و خدای تاکرده باندبازی و خیانت به زیست بوم و مردم کشورمان بردارید و بازنگری دوباره ای در اجرای چنین پروژه ای داشته باشید!