آستراخان میتواند دروازه تجاری به کشور روسیه باشدبازدید میدانی شهردار رشت و نماینده صومعهسرا در مجلس از کارخانه کودآلی گیلانروایت یک روز دلانگیز در دشتهای مهگرفته «سیدشت»بررسی مشکلات ۲۰ طرح سرمایه گذاری استان در کمیته فنی تسهیلگری گیلان ۳ ماده غذایی که به پیشگیری از فشار خون بالا کمک میکنندروش جدید کاهش چربی سیبزمینی سرخکردهلغت نامه سیاره مهربانی«ایران، فقط تهران نیست» در رویداد های سینمایی کاملا قابل مشاهده استبررسی ایجاد كریدور صادراتی ایران از مسیر منطقه آزاد انزلیپرداخت ۲۷۲ میلیارد تومان مقرری بیمه بیکاری به مشمولان تأمین اجتماعی گیلان
باز باران خبر/ در تاریخ ورزش ایران همواره قاعده نامیمون بر این استوار بوده که “غیر ورزشی ها” سرنوشت ورزش را تعیین کرده اند یا به عبارت دیگر این میهمانان ناخوانده عرصه را بر متخصصان ورزش تنگ کرده و در بیشتر مواقع هم “صاحبخانه “را از خانه خود یعنی وزارت ورزش اخراج میکنند؛ تا دیروز آقایان کلهر و یامین پور یکه تازی می کردند و امروز نوبت به معاونین فعلی پارلمانی و جوانان رسیده است. دو معاونی که هیچ تخصص آکادمیک ورزشی نداشته و با مدیریت ورزش بیگانه اند.
شاید اگر یک روز بخواهند مظلوم ترین ارگان و وزارتخانه را از بین انبوهی از دوایر دولتی برگزینند بی شک بی صاحب ترین وزارتخانه، همین وزارت ورزش است که بالغ بر هفتاد سال است که سیاسیون، نظامی ها و صاحبان قدرت متخصصان ورزشی را کنار گذاشته و خود در آن یکه تازی میکنند.
آنان در طول تاریخ ورزش، گستاخانه برای صاحبان اصلی ورزش تعیین تکلیف کرده و در بیشتر مواقع حق کارشناسان و کارکنان شریف وزارت ورزش را پایمال کرده اند.
متاسفانه اینروزها معاون پارلمانی وزارت ورزش که در سوابق وی هیچگونه تخصص ورزشی موجود نیست و صرفا با رانت، باندبازی و اصول گرایی پستی را اشغال نموده و با استفاده از واژه بی محتوای “وفاق ملی”جای متخصصان ورزش را اشغال کرده، دستور داده که کارکنان وزارت ورزش که در هیئت های ورزشی استان ها مشغول بکار هستند تا پایان تیر ماه استعفا دهند!
این معاون وزارت ورزش که در زمینه ورزش فاقد اطلاعات است ظاهرا در رشته تخصصی خود که حقوق هم می باشو هم بی اطلاع است که حتی قانون عطف ماسبق را منع کرده است! هیئت های ورزشی سراسر کشور در یک فرایند قانونی بمدت ۴ سال انتخاب شده و قطعا اخراج اجباری آنها بوسیله دیوان عدالت اداری رد خواهد شد.
رؤسای هیئت های ورزشی استانها که برای شرکت در انتخابات از وزیر وقت مجوز گرفته اند برای چه باید کنار بروند؟ آنان در یک فرآیند قانونی به مدت ۴ سال انتخاب شده و هیچکس نمیتواند به آنان بگوید که استعفا دهید، قانون نحوه برداشتن رؤسای های ورزشی استانها را پیش بینی کرده و برای معاون پارلمانی وزارت ورزش چنین حقی قائل نشده است. اگر قرار است کسی از وزارت ورزش برود این شما هستید که باید بروید، شما دارای تخصص در حقوق و با گرایش جرم شناسی بوده و بهتر است در جایی کارکنید که تخصص شماست.
البته این سئوال مطرح است که اگر کارکنان و کارشناسان وزارت ورزش از هیئت های استانی استعفا دهند و به اجبار بروند چه کسانی بايد به جای اینها بیایند؟
سياسيون، نظامی ها، بازاری ها و… همه اینها که قبلا در وزارت ورزش امتحانشان را پس داده و علاوه بر اینکه رفوزه شده اند نیز ویرانگری در ورزش ایجاد کرده اند!
سیاسیونی که به عنوان رئیس هیئت های استانی انتخاب میشوند بدليل دلگرمی به پشتیبانی صاحبان قدرت از آنها یا در دسترس نبوده و یا هرگز پاسخگوی ورزشکاران، مربیان و حتی مديران ورزش نيستند و علاوه بر اینکه قلدری میکنند در بیشتر مواقع مزاحم مديران کل ورزش استان ها هستند.
نظامی ها بیایند؟ اینها هم چونکه در پادگانها یا فرمان داده اند یا فرمان گرفته اند علی الاصول در ورزش اهل مشورت و مماشات نبوده و هرگز پاسخگو نيستند و آنان بهتر است به پادگانها برگردند.
بازاریان بيايند؟آنان هم مثل دو گروه فوق فاقد صلاحیت و تخصص ورزشی هستند و به پولشان می نازند و نظم ناپذیرند و هر سه گروه هرگز در ورزش و سیستم وزارت ورزش مثمر ثمر نبوده و نیستند.
بهر حال اینها باید دوره ۴ ساله شان پایان یابد زیرا از وزارت ورزش مجوز گرفته و با رأی مجمع انتخاب شده اند و یک معاون وزیر حق ندارد که برخلاف قانون آنان را برکنار نماید.
حال اینکه معاون پارلمانی وزارت ورزش گفته که رؤسای هیئت های ورزشی باید استعفا دهند نیز از وظایف ايشان نیست زیرا هیئت های ورزشی استانها زیر مجموعه معاونت توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای است و به ايشان ربطی ندارد.
آیا وزارت ورزش تعارض منافع را نمیدانست که به آنان اجازه شرکت در انتخابات را داد و نماینده وزارت ورزش صحت انتخابات را تایید کرده است.
جالب اینکه معاون پارلمانی وزارت ورزش دارای تخصص حقوق و گرایش جرم شناسی است؛ اول باید به ایشان گفت که شما باید پستی در تخصص خود داشته باشید بفرمایید در ورزش چکار میکنید؟
الان بخش جوانان وزارت ورزش بدليل غیرتخصصی بودن معاون آن تقریبا غیرفعال است و اگر چند معاون محترم دیگر وزارت ورزش در اداری مالی، قهرمانی حرفه ای و بانوان که بار مسئولیت خطیر اداره ورزش کشور بر روی دوش آنان است نبودند، معلوم نبود که سرنوشت ورزش با اینگونه تصمیمگیری ها به کجا ختم می شد.
قطعا بدانید که کسب نتایج بازی های آسیایی هانگژو و المپیک پاریس در ژاپن و لس آنجلس با این کارهای معاون پارلمانی هرگز تکرار نخواهد شد چرا که ترمز ورزش را خواهد کشید و بجای اصل به فرعیات پرداخته می شود.
جامعه ورزش از آقای دنیامالی وزیر ورزش که مدیر موفقی است انتظار دارد که جلوی اقدامات تنشزا و فرعی این معاون را بگیرد و به وی ماموریت دهد که به رفع مشکلات محرومیت های استان ها بپردازد و سالن ها و پروژه ها را کامل کند.
و در پایان باید گفت که آقای معاون پارلمانی شما با این عملکرد مشعشع تان در ورزش “به خیر تو امید نیست، لطفا شر مرسان!
علی افتخاری- کارشناس ورزش
دیدگاهتان را بنویسید