ضرورت تعویض سطلهای زباله فرسوده در حاشیه استخر لاهیجانامضای تفاهمنامه تأمین مالی ۳۰۰ میلیارد تومانی میان آبفای گیلان و بانك ملتحافظ ۸ ساله گیلانی در رسانه ملی درخشید/عهد قرآنی حافظ خردسال گیلانی با رهبر شهید در محفل ستارههاخوردن غذاهای تند بر احساس درد تأثیر میگذارددرخشش قهرمانان کاراته گیلان در مسابقات کاراته وان کشورلنگرود ظرفیت تبدیل شدن به قطب میزبانی رویدادهای ورزشی گیلان را داردفشار یوفا و کونکاکاف بر اینفانتینو؛ذخایر فیفا به کمک فوتبال جهان بیایدکانون گیلان طرحریزی برنامههای هفته ملی کودک را کلید زدجلوگیری از برخوردهای سلیقهای در اخذ عوارض از مدارس غیردولتیفوتبال برای لذت مردم است، نه نمایش تحقیر دیگران؟
باز باران خبر: با اینکه تیم ملی فوتبال کشورمان صعودی زودهنگام به جام جهانی ۲۰۲۶ داشته اما نمایش جالب توجهی از تیم ملی مشاهده نمی شود و ملی پوشان از هارمونی و ارائه فوتبال جذاب برخوردار نمی باشند و همین موضوع نگرانی هایی را برای کارشناسان، پیشکسوتان و دوستداران فوتبال در برداشته داشته و انتقادهایی به عملکرد تیم ملی و کادر فنی و در راس آن به امیر قلعهنویی میشود.
متاسفانه فوتبال کشورمان طی سالیان اخیر دچار نقصان شده و از پرورش استعدادهای فوتبالی تهی بوده و با وجود تیم ها ، باشگاه ها و مدارس بسیار زیاد فوتبال در جای جای کشورمان فوتبالیست های نخبه ای به چشم نمی خورد و انگار نسل طلایی فوتبال ما پس از جام جهانی ۱۹۹۸ ( دایی، عابدزاده، مهدوی کیا، باقری، استیلی، علی کریمی و…) قرار نیست استمرار داشته باشد و با وجود این همه تشکیلات تیمداری و باشگاه داری، فوتبال ملی شاداب نیست و نمی توان به حصول نتیجه در جام جهانی چندان خوشبین بود و فقط باید به همین حضور در جام جهانی خوشحال باشیم.
اینکه عمده موفقیت ها و پیروزی های فوتبال ما به سالهای قبل از انقلاب مربوط می شود،( قهرمان جام ملت های آسیا در سه دوره متوالی در سالهای ۱۹۶۸- ۱۹۷۲- ۱۹۷۶ ) برمی گردد به ساختار مطلوب و بدور از مادیات آن زمان که بازیکنان فقط به عشق حضور در تیم ملی و پوشیدن پیراهن آن افتخار می کردند. اما پس از آن با وجود توسعه فوتبال و پرداخت پول به بازیکنان و آغاز بکار مدارس و باشگاه های متعدد فوتبال روند خوبی را شاهد نبودیم و روند سینوسی در کل فوتبال کشور اتفاق افتاد و با فراز و نشیب های زیادی مواجهه شدیم.
البته قبل از سال ۱۳۵۷ در کشورمان مدارس فوتبال اینچنینی وجود نداشت و باشگاههای حاضر در لیگ تخت جمشید دارای ساختار باشگاهی بوده وعلاوه بر تیم بزرگسالان، تعلیم و آموزش نوجوانان، جوانان و امیدها و استفاده از آنان در تیم های بزرگسال یکی از مهمترین وظایف هر باشگاهی بود و افتخار هم می کردنند که از بازیکنان پرورش یافته خودشان که از تعصب باشگاهی برخوردار بودنند، استفاده می نمایند.
فوتبالی که باید به جام جهانی و المپیک می رفت و ضمن ارائه بازی های خوب وتماشاگر پسند مورد توجه جهان فوتبال نیز قرار میگرفت؛ در آن شرایط حضور در تیم های پایه هر باشگاهی هیچ گونه هزینه ای برای خانواده ها نداشت و تمام هزینه های انجام بازی وسایل تمرین نیز توسط باشگاه تقبل میشد و خانواده ها با این شرایط راضی به حضور فرزندان خود در تمرینات باشگاهی بودند.
این شرایط پس از انقلاب و شروع دوبار مسابقات چند سالی ادامه داشت تا اینکه با اشتباه فدراسیون فوتبال مجوزی بنام مجوز تاسیس مدارس فوتبال برای افرادی که پروانه باشگاهی نداشته اند با صدور تاسیس مجوز مدرسه فوتبال به امر آموزش بپردازند ، صادر شد.
در همین ارتباط و با توجه به بیکاری زیادی که در جامعه وجود داشت ،تعدادی از افراد که سابقه فوتبالی هم نداشتند اقدام به گرفتن مجوز مدرسه فوتبال و در آمد زایی کردند و بدون آگاهی از علم تعلیم و تربیت و نداشتن تخصص ،نسبت به گرفتن شاگرد و آموزش آنان با استفاده از مربیان بی تجربه که پول مربیگری زیادی را هم طلب نمی کردنند، روی آوردند و با گرفتن پول های گزاف از خانواده ها و بازی دادن آنها باعث عدم حضور جوانان مستعدی که خانواده های آنها توانایی مالی نداشتند از چرخه آموزش خارج شده و استبداد سوخته نام گرفتند و لطمه جبران ناپذیری به فوتبال این کشور وارد شد که ثمره آن حذف شدن تیم های نوجوانان، جوانان و امیدها در مسابقات مختلف آسیایی و جهانی بود که سالها شاهد آن بوده و هستیم.
این مدارس فوتبال که هم اکنون در سراسر ایران راه اندازی شده اند هزینه های زیادی از جمله کرایه زمین، هزینه سرویس ایاب وذهاب به محل تمرین، هزینه آب خوردن بازیکنان ،هزینه لباس تمرین و مسابقه، حقوق مربیان، هزینه مسابقات و… همه را از خانواده ها میگیرند در حالیکه در سالهای دور تمام این هزینه ها را باشگاهها پرداخت می کردند!
با این اوصاف و چنین ساختاری تیم های ملی ایران در تمامی سطوح چه حرفی برای گفتن در سطح آسیا و جهان خواهد داشت؟! ضمن اینکه کیفیت فوتبال باشگاهی و همچنین ساختار باشگاهی و خرج های بیهوده ای که فقط هزینه می شود و بدون پشتوانه سازی برای آینده است نشان دهنده کامل این بی برنامگی در فدراسیون فوتبال است.
کیفیت تیم ملی ما در مسابقات کافا که با تیم ها رده صد به بالا بازی نمود و سر آخر هم با شکست از ازبکستان نایب قهرمان شد هیچ گونه نشانه ای از فوتبال مدرن امروزی نداشت و این نیز گواه این مطلب است که در جام جهانی هم با این شرایط موجود مثل چهار سال قبل امکان صعود از مرحله اول را نخواهیم داشت!
اعتقاد داریم فوتبال به عنوان یکی از پدیده های مهم اجتماعی همراه با سایر مقوله ها رشد خواهد نمود و با تنگ نظری، باندبازی و فقط به صرف درآمد زایی و حفظ موقعیت ره به جایی نخواهیم برد!
به امید اینکه بتوانیم از تجارب کشور های طراز اول دنیا در زمینه برنامه ریزی اصولی ،ایجاد زیر ساخت ها و آموزش علمی با استفاده از مربیان مجرب در رشد فوتبال استفاده کنیم.
دیدگاهتان را بنویسید