ضرورت تعویض سطلهای زباله فرسوده در حاشیه استخر لاهیجانامضای تفاهمنامه تأمین مالی ۳۰۰ میلیارد تومانی میان آبفای گیلان و بانك ملتحافظ ۸ ساله گیلانی در رسانه ملی درخشید/عهد قرآنی حافظ خردسال گیلانی با رهبر شهید در محفل ستارههاخوردن غذاهای تند بر احساس درد تأثیر میگذارددرخشش قهرمانان کاراته گیلان در مسابقات کاراته وان کشورلنگرود ظرفیت تبدیل شدن به قطب میزبانی رویدادهای ورزشی گیلان را داردفشار یوفا و کونکاکاف بر اینفانتینو؛ذخایر فیفا به کمک فوتبال جهان بیایدکانون گیلان طرحریزی برنامههای هفته ملی کودک را کلید زدجلوگیری از برخوردهای سلیقهای در اخذ عوارض از مدارس غیردولتیفوتبال برای لذت مردم است، نه نمایش تحقیر دیگران؟
باز باران خبر/ آهوان خارک را بر کرسی های بهارستان بنشانیم!…
اگر چه سازمان محیط زیست می گوید حضور آهوان جزیره خارک در شهرِ خارک امری عادی است و ب واسطه وقوع انفجارهای متعدد در این جزیره نیست اما این سخن واقعیت دارد که این گونه جانوری از زمان شروع جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، خاصه پس از حمله ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ به جزیره خارک، دچار ترس و اضطراب شده است؛ درست برخلاف تندروها و جنگ طلبانی که برخی کرسی های مجلس را اشغال نموده و بدلیل رفاه و آسایش فراوان و ارتزاق از بیت المال و بی سوادی و فقدان علم و عقل لازم در پیِ جنگ افروزی بیشتر هستند!
به قول ظریفی ایکاش می شد جای این دو گونه موجودات را با یکدیگر عوض کرد و جنگ طلبان و آتش افروزانِ پایتخت نشین را به جزیره خارک و سایر مناطق جنگی گسیل کرد.
این جماعت تندرو چنانند که حتی به برگزیده خویش نیز رحم نمی کنند و قالیباف را که بر اساس تقسیم بندی های موجودِ سیاسی از اصولگرایان دو آتشه است به جرم داشتنِ سمتِ ریاست تیم مذاکره کننده زیر سئوال می برند و…
◇ تقریر محل نزاع: دو مسیر در تنگه هرمز می توان تصور نمود؛ مسیر کم عمق تر یا گذرگاه شمالی که مربوط به ایران است و آبراهه عمیق تر (گذرگاه جنوبی) که به عمان تعلق دارد. توضیح آنکه عرض تنگه هرمز در باریک ترین نقاط آن بین ۳۳ تا ۳۹ کیلومتر ذکر شده است،
حال اگر آب های سرزمینی هر کشور را ۲۲ کیلومتر در نظر بگیریم، باید گفت تنگه هرمز کاملا در آبهای سرزمینی دو کشور واقع شده است. محدوده عبور و مرور کشتی ها اما فقط از بزرگراهی چند کیلومتری در وسط این تنگه میگذرد که ورود به خلیج فارس از آبهای عمان و خروج از آن از آب های سرزمینی ایران صورت می گیرد.
از آنجا که برخی به درستی معتقدند عبور کشتی ها از مسیر جنوبی بدون هماهنگی با ایران:
۱- فقط منع کردنِ ایران از درآمد عبور و مرور تنگه نیست، بلکه باز بودن مسیر جنوبی یعنی از دست رفتن مهمترین اهرم کشورمان در عرصه دیپلماسی و مذاکرات آینده.
۲- باز بودن مسیر جنوبی یعنی اینکه ناوهای نظامی آمریکا بتوانند از تنگه عبور کنند و برای حمله مجدد به ایران آماده شوند؛ که ضمن تائید موارد فوق باید اضافه کرد:
اولا: با توجه به یادداشت تفاهم اسلام آباد در مهلت ۶۰ روزه آتش بس هر گونه تعرض به حقوق ایران و ترتیبات ایرانی می توانست ابتدا به دولت پاکستان و کشورهای میانجی نظیر عمان و قطر و… یا مجامع بین المللی نظیر سازمان ملل، همچنین به اتحادیه اروپا (که برخی اعضاء آن مثل اسپانیا مواضعی نزدیک به ایران اتخاذ کرده بودند) گزارش داده شود تا در صورت ورود مجدد و مقتدرانه ایران به منظور بستن تنگه هرمز، آمریکا نتواند اجماعی علیه ایران شکل دهد و سیاستمدارانِ کشورمان را جنگ افروز جلوه دهد.
…اینکه عراقچی از نشست عمان به بهانه همفکری به کشور بازگردد و بعد بدون انجام مقدمات و رایزنی های لازم تنگه را ببندیم و پس از آن هم به کشتی های تجاریِ در حال عبور شلیک کنیم، به نظر می رسد این نوع عملکرد، عُقلائی نبوده و در نتیجه درایت لازم را در حوزه دیپلماسی (پیش از بستن تنگه هرمز) به خرج نداده ایم.
ثانیا: در طول مدت ۶۰ روزه آتش بس می توانستیم نسبت به عبور کشتی های تجاری از مسیر جنوبی غمض عین کنیم و صرفا مانع عبور ناوها و تجهیزات جنگی شویم چرا که با توجه به توانمندی های سپاه همواره امکان بستن کل تنگه وجود داشت، فلذا نمی بایست آخرین راه را بعنوان اولین راه انتخاب می کردیم و با چنین فرضی حسن نیت خود را نیز به جهانیان و افکار عمومی اثبات می کردیم.
توضیح اینکه جنگ دوازده روزه، دومین جنگ تحمیلی علیه ایران بود و جهانیان ورود آمریکا به خاورمیانه و این جنگ را آتش افروزی قلمداد کردند.
□ شروع جنگ رمضان: (سومین جنگ تحمیلی) نیز از منظر بین المللی و همچنین عمومِ مردم کشورمان عهد شکنیِ سیاستمداران آمریکائی تلقی شد که با وقاحت تمام در هنگام مذاکره، زیر میز زدند و ناجوانمردانه به ایران یورش آوردند.
اما حملات ایران به کشتی ها پس از یادداشت تفاهم اسلام آباد، پیش دستانه و بر اساس تفسیری خاص از آن صورت گرفت، در نتیجه این جنگ را دیگر نمی توان جنگِ تحمیلی دانست، زیرا به باور بسیاری پس از این نقطه، نبردمان داوطلبانه صورت گرفته و دقیقا در همینجاست که تحلیل موافقین و مخالفین تداوم جنگ با یکدیگر متفاوت می گردد.
درست است که برخی در میادینِ شهرها خطاب به رزمندگان شعار می دهند: “بزن که خوب میزنی” و به خوبی پای کارِ این نبرد ایستاده اند، اما باید بدانیم:
الف) اینها هم روزی خسته می شوند.
ب) جمعیت بیشتری در خانه ها نشسته و آرامش و صلح می طلبند.
ج) با تداوم جنگ و گرانی و زدنِ زیرساخت ها، هر روز زندگی سخت تر و سخت تر می شود و سختی های انباشته شده ممکن است روزی به اعتراضات خیابانی بیانجامند!
در نتیجه استمرارِ تقابل از یک جائی به بعد ممکن است به نتایج عکس بیانجامد، لذا باید محتاط بود و بقول مولانا:
“چون نهی گامی در او بی احتیاط
شیرِ تو خون میشود از اختلاط !”
…حامیان مذاکره از جنگ های ناگزیر ابائی ندارند اما معتقدند هم اکنون زمانی است که بیش از پیش به تدبیر نیازمندیم و می بایست امکانات واقعی کشور و ظرفیت عملی مردم دقیقا در نظر گرفته شود.
جنگِ ناگزیر و ضروری و ایستادگی در برابر زیاده خواهی های آمریکا و متحدانش نه تنها مذموم نیست، بلکه امری منطقی و مستحسن می باشد اما آنچه که غیر قابل دفاع است، جنگ طلبی و تندروی و شعارهای تفرقه افکنانه است.
عین همین تعابیر را مولوی در دیباچه دفتر ششم مثنوی بیان کرده، البته در سطحی بسیار عمیق تر، هستی شناسانه و معنائی و عرفانی:
او دو رایِ به ظاهر متضاد در خصوص جنگ و صلح ذکر می کند که در باطن یک معنا را به ذهن متبادر می کنند؛ یک بار جنگ ها را اصول صلح ها قلمداد می کند و بار دیگر بالعکس.
جنگ ها بین کآن اصولِ صلح هاست / چون نَبی که جنگِ او بهرِ خداست
برخی از جنگ ها برای برقراری صلح و از میان رفتن جنگ و تفرقه هستند. (پس هر جنگی مذموم نیست) و در جایی دیگر:
هست بی رنگی اصولِ رنگ ها / صلح ها باشد اصولِ جنگ ها
اصلِ همۀ رنگ ها بیرنگی است و صلح نیز اساسِ همۀ جنگ هاست.
(مراد از بیرنگی ، عالَمِ وحدت و مراد از رنگ ها ، عالَمِ کثرت است که در ابیات زیر تفسیر دقیقی از آن بیان شده است:
چونکه بی رنگی اسیرِ رنگ شد/ موسَئی با موسَئی در جنگ شد
چونکه رنگش از میان برداشتی/ موسی و فرعون کردند آشتی…)
در هر دوی این تعابیر صلح امر بالذات و اساسی و جنگ مسئله ای بالعرض تلقی می شود.
دیدگاهتان را بنویسید