اعلام آمادگی بخش خصوصی آذربایجان برای مشارکت در پروژههای سرمایه گذاری گیلانمنطقه آزاد انزلی آمادگی كامل برای تقویت همكاری با اتاقهای بازرگانی كشور را داردپروژه ساماندهی تالاب عینک ۷۰ درصد پیشرفت فیزیکی داردبرای سلامتی سیر خام بهتر است یا سیر پخته؟چرا «عناب» باید در جیب هر ایرانی باشد؟تجلیل از استاد انوش نصر ماسوله و رونمایی از کتاب «میراثی از هنرمندان» در رشتلزوم ترسیم نقشه راه انجمن برای تکریم از مفاخر گیلانآگاهی بخشی موثر مهمترین راهبرد ساماندهی فرهنگی در سواحل استتأتر “نامه به کودکی که هرگز زاده نشد”احداث همزمان ۱۰ پارک محلهای در مناطق پنجگانه رشت
باز باران خبر/ انتخابات شورای اسلامی شهر، صرفاً رقابتی برای کسب یک کرسی نیست بلکه آزمونی برای سنجش میزان آمادگی افراد جهت پذیرش یکی از مهمترین مسئولیتهای عمومی در نظام مدیریت محلی کشور است. کرسی شورای شهر برخلاف برخی تصورات رایج جایگاه تشریفاتی، سیاسی یا نمادین نیست بلکه نهادی است که تصمیمات آن مستقیماً بر کیفیت زندگی شهروندان، توسعه شهری، نحوه هزینهکرد منابع عمومی، مدیریت داراییهای شهر و حتی سیمای نسلهای آینده تأثیر میگذارد.
بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و قوانین مرتبط با شوراها فلسفه وجودی این نهاد تحقق مشارکت مردم در اداره امور محلی و نظارت بر حسن اجرای وظایف مدیریت شهری است؛ از همین رو عضویت در شورای شهر بیش از آنکه یک امتیاز باشد، یک «تکلیف عمومی» و «امانت اجتماعی» است؛ امانتی که صاحبان اصلی آن شهروندان هستند.
متاسفانه شهر رشت در حال حاضر با مجموعهای از معضلات، مسائل پیچیده و انباشته شده مواجه است؛ از چالشهای زیستمحیطی و بحران مدیریت پسماند گرفته تا ضرورت جذب سرمایهگذاری، توسعه زیر ساختهای شهری، اصلاح نظام حملونقل، ساماندهی بافتهای فرسوده، ارتقای درآمدهای پایدار شهری و حفظ هویت فرهنگی و تاریخی شهر که مواجهه با این مسائل، نیازمند شوراهایی برخوردار از دانش حقوقی، فهم اقتصادی، شناخت نظام مدیریت شهری، قدرت برنامهریزی و توانایی تصمیمگیری مبتنی بر منافع عمومی است.
واقعیت این است که شورای شهر محل کارورزی و آموزش مدیریت شهری نیست. این نهاد عرصه آزمون و خطا نیز نیست. اشتباه در تصمیمگیریهای شورا صرفاً یک خطای اداری محسوب نمیشود؛ بلکه ممکن است آثار آن سالها بر بودجه عمومی، طرحهای عمرانی، سرمایه اجتماعی و اعتماد شهروندان باقی بماند و هر مصوبه نادرست، هر نظارت ضعیف و هر تصمیم غیرکارشناسی میتواند هزینههایی بر شهر تحمیل کند که جبران آن گاه دههها زمان نیاز دارد.
از منظر حقوق ، اعضای شورا در برابر مردم دارای مسئولیت امانی هستند. به همین دلیل، انتظار میرود نامزدهای این عرصه پیش از ورود به رقابتهای انتخاباتی از خود بپرسند که آیا برای این مسئولیت آمادگی علمی، تخصصی و اخلاقی کافی دارند یا خیر؟ آیا برنامهای روشن برای مسائل شهر ارائه کردهاند؟ آیا شناختی دقیق از قوانین شوراها، شهرداریها، بودجهریزی شهری، حقوق شهروندی و الزامات حکمرانی محلی دارند؟ و…
در سوی دیگر شهروندان نیز باید در انتخاب خود به این نکته توجه کنند که رأی آنان صرفاً انتخاب یک فرد نیست بلکه تعیین بخشی از مسیر آینده شهر است. جامعهای که در انتخاب مدیران محلی، تخصص، پاکدستی، کارآمدی، استقلال رأی، سلامت اقتصادی و تعهد به منافع عمومی را معیار قرار دهد، بیتردید از ثمرات آن در سالهای آینده بهرهمند خواهد شد.
منتخبان آینده شورای شهر رشت باید بدانند که سرمایه اصلی آنان نه رأی روز انتخابات، بلکه اعتماد مردم است؛ اعتمادی که تنها با شفافیت، پاسخگویی، قانونمداری، دوری از تعارض منافع و تلاش صادقانه برای حل مشکلات شهر حفظ خواهد شد.
“رشت” این شهر ریشهدار و اثرگذار در تاریخ ایران بیش از هر زمان دیگری به شورایی نیاز دارد که با نگاه راهبردی، دانشمحور و آیندهنگر، منافع عمومی را بر هر منفعت دیگری مقدم بدانند. آینده شهر را نمیتوان به تجربهآموزی مدیران سپرد؛ آینده رشت نیازمند تصمیمسازانی است که از نخستین روز مسئولیت، آماده تصمیم گیریهای بزرگ و پاسخگویی در برابر مردم باشند.
امروز بیش از آنکه شهر به شعار نیاز داشته باشد به فهم درست از حکمرانی شهری، شجاعت در تصمیمگیری، سلامت در عمل و مسئولیتپذیری در برابر نسلهای آینده نیازمند است؛ چرا که شورای شهر نه سکوی آزمودن افراد بلکه صیانت از حقوق عمومی و توسعه پایدار شهر است.
□ وکیل پایه یک دادگستری و استاد دانشگاه
دیدگاهتان را بنویسید