باز باران خبر/ شهر رشت یکی از خاستگاههای مهم تئاتر کشور و از کانونهای اثرگذار هنرهای نمایشی در گیلان است؛ اما این سرمایه ارزشمند فرهنگی، امروز بیش از هر زمان دیگری به حمایت نیاز دارد.
“تئاتر” فراتر از سرگرمی، هنری اندیشهساز و بستری برای شناخت انسان و جامعه است؛ هنری که در شرایط دشوار اقتصادی بیش از گذشته در معرض آسیب قرار گرفته است.
برهمین اساس هفته گذشته با عوامل دو نمایش در حال اکران گفتوگویی داشتم؛ مهرداد بخشی، کارگردان نمایش «اوخان» با موضوع مقاومت و حسین رفیعی و سارا نیکطبیعت، کارگردان و تهیهکننده نمایش کمدی «ارادتمند؛ بهرام، جمشید، پرویز ۲»، یک نگرانی و دغدغه مشترک مطرح شد: کاهش استقبال مخاطبان به دلیل مشکلات اقتصادی و دشوارتر شدن فعالیت گروههای نمایشی.
این نگرانی صرفاً مسئله چند گروه تئاتری نیست بلکه زنگ خطری برای آینده یکی از ظرفیتهای مهم فرهنگی رشت است. وقتی هزینههای زندگی افزایش مییابد، هنر و فرهنگ نیز ممکن است از سبد مصرف خانوارها کنار گذاشته شود؛ درحالیکه جامعه بیش از هر زمان دیگری به نشاط، گفتوگو و تجربههای فرهنگی نیاز دارد و اینجاست که نقش مدیریت شهری و دستگاههای اجرایی رشت پررنگ میشود.
حمایت از گروههای نمایشی، خرید بلیت برای کارکنان در قالب برنامههای فرهنگی، کاهش هزینههای اجرا و کمک به معرفی آثار و جذب مخاطب، میتواند به تداوم حیات تئاتر شهر کمک کند.
لذا شورای اسلامی شهر و شهرداری رشت باید بدانند که حمایت از تئاتر، هزینهکرد صرف نیست؛ بلکه سرمایهگذاری برای حفظ هویت فرهنگی، تقویت نشاط اجتماعی و پاسداشت هنر این شهر است.
پس بیایید نگذاریم دشواریهای اقتصادی، چراغ صحنههای تئاتر رشت را کمفروغ کند.
دکتر علیرضا قانع- حقوقدان و پژوهشگر مدیریت شهری
دیدگاهتان را بنویسید