بی‌تفاوتی مسئولان و خیانتی که به جنگل‌های هیرکانی می‌شود!

باز باران خبر/ سد پلرود شهرستان‌ رودسر بیش از ۲۰ سال است که در حال احداث بوده و شوربختانه هم اکنون با پایان یافتن کار احداث سد متوجه شده اند که برای تردد اهالی بالا دست نیاز به ایجاد جاده در پیرامون سد دارند و آن‌ نیز ممکن نخواهد بود مگر با قطع هزاران درخت هیرکانی که این روزها با تخریب های زیادی مواجه شده است.
نشان به این نشان که تا به امروز با فشار گسترده به اداره کل محیط زیست، منابع طبیعی و موافقت استاندار چند هزار اصلح درخت را قطع کرده اند و شنیده ها حکایت از آن دارد که بیش از این هم در فاز دوم نیاز به قطع درخت هست و این در واقع خیانت آشکار مسئولان و متولیان طراز اول استان به زیست بوم جنگل های هیرکانی است که علاوه بر بد تدبیری در توسعه روستایی و کشت بی ضابطه فندق و گردو اگر چه آخرین نفس های خود را می کشد اما گویا هیچ سخن سنجیده ای هم در گوش کارگزاران ارشد نظام کارگر نیست که جنگل های شمال کشور شریان‌ تنفسی بخش عمده ای از کشور را راهبری می کند و نباید این چنین به بهانه‌های مختلف به قطع این درختان چند هزار ساله بپردازیم!
البته این همه ماجرا نیست و جالب است بدانید که مدتی است به بهانه تعریز قسمتی از اتوبان رشت به امامزاده هاشم اعلام می‌شود که بخش زیبای جنگل هیرکانی روستای گلسرک که به نوعی پیشانی ورود به استان سر سبز گیلان هم است دقیقا در پیچ شاه عباسی باید تخریب شود تا از بار ترافیک فعلی کاسته شود که این تخریب قطعا تبعات زیست محیطی و طبیعی بسیاری برای استان و حتی برای اهالی محلی و مردم منطقه خواهد داشت.
البته مسئولان باید بدانند که ارزش زیستی یک درخت هیرکانی چقدر است؟ آیا به سلامت مردم است و یا به پول است و چند هزار دلار است؟
در همین زمینه چندی پیش یک کارشناس محیط در برنامه سیمای جمهوری اسلامی گفت بود ارزش زیستی یک درخت بلوط ۲۰۰ هزا ر دلار است.
حالا اگر به پیکره زیستی این درخت که حفظ بستر خاک و جلوگیری از ورود ریز گردها و حیواناتی که در عمق این درختان زندکی می کنند و همچنین ذخیره آب ۵۰ میلیون جمعیت کشور را در نظر بگیریم‌ ، پی به ارزش زیستی درختان هیرکانی در جنگل های شمال خواهیم برد.
متاسفانه در ماه های گذشته با حضور استانداری که داعیه ی دادگری و توسعه متوازن بر اساس آمایش در گیلان‌ را دارد و همچنین دولتی که می خواهد وفاق را در فرایند توسعه ایجاد کند برای ایجاد جاده کنار گذر سد پلرود تاکنون بیش از هزاران درخت هیرکانی را قطع کرده اند؛ درختانی که در هر هکتار ۶۸ تن گرد و خاک را کنترل و ۵۰۰ متر مکعب آب تولید می کنند.
البته آنها در پس از انقلاب نیز در کارکردهای مشابه حدود ۴ میلیون هکتار جنگل را نابود کرده بودند و جای تعجب نبود که در بیش از ۲۲ سال پیش آمدند و پروژه سد پلرود را بدون بررسی تبعات ایجاد جاده فرعی در دل جنگل های هیرکانی آغاز کردند؛ آغازی شوم و جبران ناپذیر برای زیست بوم ارزشمند کشورمان که با توجه به مخالفت های چندین ساله منابع طبیعی و محیط زیست به اجرا در آمده است.
اینکه کارشناس زیست بوم‌ کشورمان می گوید ارزش زیستی یک درخت بلوط برابر با ۲۰۰ هزاردلار یعنی ۱۲میلیارد تومان است باید دید که چه دست هایی در کار بوده که این فاجعه زیست محیطی را در استان گیلان رقم زده اند.
اگر چه آنها در ۲۵ سال پیش هم برای تامین‌آب خوردن مردم رودسر و املش چشمه پر آب سفیدآب را که سالانه میلیونها گردشگر را به خود می دید در بالا دست قطع کردند که با این کار حدود ۵۰۰ متر از مسیر زیباترین آبشار گیلان را نابود کردند.
اما باید بدانیم که قطع بی محابا و گسترده انبوه ترین ناحیه جنگلی کشورمان در رحیم آباد رودسر برای نهایی کردن سد پلرود برایندی را بدنبال دارد که بی گمان ضایعه ای جبران ناپذیر را ببار خواهد آورد!