فوتبال رشت قربانی آنهایی که نمی‌روند!

باز باران خبر: “فوتبال رشت” این میراثِ گیلان‌ زمین سال‌هاست نه از زخمِ زمینِ بازی که از دردِ مزمنِ مدیریتی رنج می‌برد.

خبرِ رفتنِ مربیان وآخرین نمونه‌اش هم رفتن ” امید هرندی” از سپیدرود، تنها یک علامت است؛ نشانه‌ای بر پیکری بیمار که علتِ العللِ آن نه در تعویض‌های لحظه‌ای مربیان و نه در عملکردِ پرنوسانِ بازیکنان است. مشکل اساسی و ریشه‌ای در “آنهایی” است که بدون هیچ خروجی و دستاوردِ ملموسی، سالیان سال بر سفره‌ این تیمِ پرطرفدار چادر زده‌اند و گویی قصدِ ترکِ این مِلکِ عمومی را نیز ندارند. ا

ین افراد که برخی با سوء استفاده از عناوینی چون دلسوزی برای خود دکان و بازاری باز کرده‌اند به جای تقویتِ بنیان‌های تیم، صرفاً به مدیریتِ بحران و حفظِ وضعِ موجود مشغول هستند. و نتیجه آن نیز دور شدنِ افرادِ آگاه، متخصص و کاردان از بدنه‌ تصمیم‌گیری و در نهایت هدر رفتنِ سرمایه‌های انسانی و مالی در فوتبال این استان!

سپیدرود رشت، نامی بزرگ و ریشه‌دار، امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند یک جراحیِ بنیادین و شخم زدنِ کامل است. بازسازی این تیم باید بر پایه یک ساختارِ قانونی و منسجم انجام گیرد، نه بر دوشِ یک شخصِ واحد که با خودمحوری، صداهای کارشناسانه و نقدهای سازنده را سال‌هاست خاموش کرده است.

سپیدرود یک تیم است و باید توسط یک تیمِ کاردان اداره شود. کافی است به صفِ بازیکنان گذشته و پیشکسوتانِ واقعیِ این باشگاه نگاهی بیندازیم. در میان آنها افرادِ متخصص، تحصیلکرده و با تجربه‌ای حضور دارند که با دانش روز و عشق حقیقی به سپیدرود به راحتی می‌توانند این کشتی به گل نشسته را نجات دهند. اما متأسفانه منافعِ عده‌ای قلیل باعث شده تا این گنجینهٔ ارزشمند، سالیانِ متمادی از چرخهٔ تصمیم‌سازی دور بماند. با احترام به زحماتِ تمام کسانی که در این سال‌ها برای تیم زحمت کشیده اند از این افراد و چادر نشینانِ بی‌خروجی می‌خواهیم که به خِرَد جمعی و منافعِ این شهر و تیم تمکین کنند.

در حال حاضر ادارهٔ سپیدرود توسط یک نفر نه تنها یک ضعف بزرگ می باشد، بلکه یک خیانت به اعتماد هزاران هوادار شهر باران است. تیم را به اهلِ آن بسپارید تا این نگینِ فوتبال گیلان، دوباره به روزهای اوج بازگردد. اعتقاد داریم شهر رشت و تیم سپیدرود شایسته‌تر از این وضعیتِ دردناک و بغرنج هستند.

کیان فروزان